Dirk Van Tichelt

Al reeds dikke 2 weken zit ik hier in Japan. De eerste week heb ik getraind in Tsukuba, de tweede in Tokai. De trainingen zijn niet zonder problemen verlopen. Al op mijn eerste training kreeg ik een serieuze veeg (eigenlijk geen veeg meer te noemen, maar een vrije trap) tegen mijn scheen. Die training heb ik nog uitgedaan, maar de dag erna zag half mijn onderbeen blauw. Hierdoor heb ik, ondanks een scheenlap, de tweede dag maar half kunnen meetrainen. Maar voor de rest was het plezant om te trainen in Tsukuba. Hoog niveau en na een paar dagen begon mijn judogevoel weer te verbeteren. Dat is ook de reden om naar Japan te komen trainen. Aan het einde van die week kreeg ik wat last van mijn linker heup. Aangezien ik in het verleden nog al problemen heb gehad met mijn heup durfde ik niet meer voluit te gaan. Dit om erger te voorkomen. Ik kreeg het op mijn heupen van die Japan. (Een grapje van mijn broer Jan.)
De 2de week reisde ik door naar Tokai. Daar begon ik meer en meer last te krijgen van die heup. Hierdoor heb ik noodgedwongen enkele trainingen moeten missen. De kine heeft er wel voor gezorgd dat na een tijdje mijn heupen terug gelijk stonden en dat ik zonder al te veel pijn de mat op kon. Uiteindelijk heb ik ook daar toch nog redelijk goed kunnen trainen.
Na Tokai zijn we deze woensdag naar Tokyo verhuisd omdat er vandaag en dit weekend hier een Grand Slam plaatsvindt. Morgen moet ik vechten, maar vandaag moet ik nog eventjes mijn vast ritueel doen. Zweten voor onder de 73kg te komen en daarna bijna niets meer drinken. Dat drinken is pas voor morgenvroeg na de weging. De komende uren zijn de minst plezante bij een judoka. Maar het hoort er nu eenmaal bij. De concurrenten hebben hetzelfde probleem.

Sportieve Groentjes vanuit Tokio

Dirk