Dirk Van Tichelt

Toch wel teleurgesteld ben ik met lege handen terug naar huis gekomen van het WK in Parijs. Het enige wat ik mee naar huis heb genomen is een 3 dubbele hechting in mijn linker wenkbrauw.
Met 95 deelnemende judoka's in mijn categorie was dit het drukst bezette WK ooit. Ik was één van de gelukkige die vrij was in de eerste ronde. De eerste wedstijd die ik moest vechten was tegen de Iraniër Malomat ,ook 5de op de OS in Peking. Het was een heel gesloten wedstrijd. Hij kreeg twee bestraffingen en in ik maar 1. Hierdoor won ik de wedstrijd. Mijn tweede wedstrijd vocht ik tegen de Ghanees Nartey. 10jaar geleden lachtte men waarschijnlijk als men in de 3de ronde tegen een Afrikaan moest, want dat leverde bijna gegarandeerd winst op. Die tijden zijn duidelijk veranderd, ik moest verdomme hard vechten om te winnen! Tijdens deze wedstrijd was mijn wenkbrauw dan ook nog eens geklooft. Ik moest snel snel verzorgd worden en met een bandage verder vechten. Nadat ik gewonnen had moest de dokter snel de wonde dichtnaaien en werd er een nieuw verband rond gedaan. Tegen dat dit allemaal in orde was had ik niet veel tijd meer over om me voor te bereiden voor mijn volgende wedstrijd tegen de pool Adamic. Vorig jaar op het WK (toen ik kampte met een rugblessure) verloor ik nog in de eerste ronde tegen hem. Deze keer had ik minder problemen met hem, maar ik moest wel de 5 minuten wedstrijdtijd uitvechten. Toen ik terug in de opwarmingshal kwam werd de bandage nog snel wat bijgetapd zodat ze minder afzakte. Toen dat klaar was moest ik al terug naar de competitiehal want de wedstrijden na mij waren heel snel afgelopen. Hierdoor had ik maar maximum een kwartier rust gehad. Dit was echt wel te kort om voldoende gerecupereerd te zijn voor deze kwart-finale. De Nerderlander Dex Elmont wist dit ook en legde er direct een hoog tempo op. Hierdoor maakte ik in de tweede minuut een foutje waardoor hij de kamp al kon beslissen met een ippon. Ik werd dus verwezen naar de herkansingen. Hier moest ik het opnemen tegen de Uzbeek Jurakobilav. Op de Grand Slam in Tokyo had ik vorig jaar nog tegen hem gewonnen. Deze keer ging het veel moeilijker. Hij kreeg wel een bestraffing maar één bestraffing is niet genoeg om mij op voorsprong te zetten. Geen van beide kon het verschil maken en daardoor kwam er een golden score. Ik werd een beetje te gretig en hierdoor kon de Uzbeek een beweging van mij overnemen.  Ik lag uit het tornooi en moest tevreden zijn met een 7de plaats.
Tevreden ben ik dus niet want ik kwam voor een medaille! Maar we zullen moeten leren uit dit WK. De voorbereiding was heel goed en dat is belangrijk. Nu nog een beetje werken aan het scoorvermogen en dan zie ik het al zitten voor het volgende tornooi. Dat zal pas de Grand Pix in Amsterdam van eind november zijn. Eerst moet ik even weg van al het judo-gebeuren. Want eens we terug beginnen zal ik bijna geen rust meer hebben tot aan de Olympische Spelen van Londen. Nu een dikke week op vakantie gaan en dan zullen we eens terug de conditie wat opbouwen. Op naar het volgende tornooi!

Sportieve Groetjes
Dirk