Mijn dagboek

31 augustus 2010

Zilver op World Cup in Miami

Vorig weekend heb ik hier in Miami een zilveren medaille behaald op de World Cup. De hele dag verliepen mijn gevechten vrij vlot. In de finale heb ik echter forfait geven omdat mijn rug geblokkeerd zat. Ik wou het risico niet nemen dat ik de blessure erger zou maken. Het WK is daar iets te belangrijk voor! Een 2 maanden geleden had ik ook al eens last gehad van een geblokkeerde ruggenwervel en na mijn halve finale was er terug iets ingeschoten. Nu, een paar dagen later is het al een stuk beter, maar helemaal weg is het nog niet. Ik verwacht wel dat het binnen een week wel terug helemaal goed zal zijn. Het moet maar... anders zal het ik moeten vechten met pijn e! Pijn of geen pijn, vechten zal ik in Tokyo. De honger naar mijn wedstrijddag wordt met de dag groter! En de gewone honger groeit ook nog iedere dag! Want al dat dieëten :-) Ach ja, dat hoort er nu eenmaal bij.
Sportieve Groetjes

Dirk

20 augustus 2010

Voorbereiding WK Japan loopt op zen einde.

De voorbereiding voor het komende WK (11sept) in Tokyo, Japan zit er bijna op. In deze voorbereiding heb ik 4 judostages gedaan, Moskou, Barcelona, Minsk en Hamburg. Dat zijn allemaal stages waar ik met andere judoka's vecht, sommige zijn rechtstreekse concurrenten. In Hamburg was vooraf de stage ook nog een tornooi. Dat had ik meegedaan om 2 redenen. Die waren: Nog eens -73kg wegen was de eerste reden. Dat was geleden van eind mei. En tja, als ik geen wedstrijd in het vooruitzicht heb en enkel moet trainen, dan is het moeilijk om in de buurt van die 73kg te blijven. Nu ik dat weer een keer heb gewogen is dat gemakkelijker en zal ik op het WK niet zoveel gewichtsproblemen hebben. Dat hoop ik toch!
De tweede reden is was dat ik tactische opdrachten kreeg tijdens mijn gevechten. Ik moest vooral het tempo wisselen tijdens mijn wedstrijden. Tijdens mijn wedstrijd moest ik geregeld 30sec heel aanvallend vechten, hard domineren zodat de tegenstander zich defensief opstelt en zo een strafpunt zou krijgen en dat lukte vrij goed. Aan het einde van mijn 2de wedstrijd deed mijn tegenstander een lage aanval op zijn knieën. Ik wou uit de beweging te draaien maar ik reageerde naar de verkeerde kant waardoor ik wat lullig op mijn rug viel. Mijn tegenstander volgde dan nog direct naar houdgreep waar ik niet meer uit geraakte. Ik had geen herkansingen meer en dus zat mijn toernooi er al na 2 wedstrijden op. Het doel van het toernooi was geslaagd, enkel had ik nog wel een paar meer wedstrijden willen vechten.
Volgende week vertrek ik naar de World Cup in Miami waar ik nog eens met dezelfde doelen het toernooi zal aanvangen. Hopelijk kan ik dan wat meer wedstrijden vechten want zo maar 2 wedstrijden op een toernooi vechten, dat ben ik niet gewoon ze! Na dit toernooi zal ik direct doorvliegen naar Japan om goed te kunnen acclimatiseren. En op den 11ste,... dan is het FIGHTING-TIME!!! Ik zie er al naar uit!

Sportieve Groetjes

Dirk

18 juni 2010

Hoogtestage in Obertraun, Oostenrijk.

Omdat ik pas in augustus mijn volgend officiel tornooi moet vechten was het nu de ideale moment om terug een goede basis te leggen. Dit wil zeggen 2 weken geen kimono aan doen en enkel conditioneel en fysiek werk. Dit maal werd ervoor gekozen om een hoogtestage te doen. Ik deed deze stage samen met de Oostenrijkse -60kg Ludwig Paisher en zijn begeleidingsteam. Hij was voorstander van een samenwerking omdat hij anders alleen moest trainen. Aangezien hij ook weet dat ik (net zoals hijzelf) graag veel en hard train was dit ideaal voor ons beiden. We sliepen boven op een skiberg en 's morgens werd er dan naar het dal afgedaald waar we dan konden trainen. De trainingen (voornamelijk fitness, lopen en fietsen) starten pas om 10u en eindigden tegen 16u. Dit omdat we met de beperking van de skiliftjes zatten. Eén keer hebben we als "extra"-training de berg 's avonds opgewandeld. Das wel eens plezant maar na reeds twee trainingen in het dal te hebben gedaan, was ik blij dat ik boven in mijn bed kon gaan liggen! De andere trainingen waren ook altijd heel zwaar omdat we door het tijdsgebrek bijna geen rust hadden.
Als ik een eind balans van de stage moet opmaken dan kan ik zeggen dat ik goed hard heb getraind daar.

Sportieve Groetjes

Dirk

30 mei 2010

3de op GS in Rio, 2de Nederlandse Team Fight

Veel gebeurd, weinig geschreven. Het langst geleden was de Grand Slam in Rio waar ik een 3de plaats behaalde. Enkel in de halve-finale bleek de japanner Akimoto steeds iets sneller te zijn met zijn aanvallen. Hierdoor kreeg ik 2 strafpunten voor passief vechten. Uiteindelijk werd het 2 tegen 1 strafpunt en zo won hij. Jammer want ik heb wel tot 4 maal toe een armklem kunnen aanzetten, maar ik kreeg zijn arm iederekeer zo net niet overstrekt, dus hij hoefde nooit af te kloppen.
Het weekend erna stond ik in het Team van Budokan Rotterdam. Ik kom regelmatig in hun club meetrainen en de trainer had gevraagd of ik het zag zitten om een keer mee te doen. Aangezien ik altijd heel welkom ben op hun traniningen is de ene gunst de andere wel waard. Doordat we in de voorrondes (een maand geleden) eerst waren geëindigd hadden we op de finale-dag (4 ploegen) een gunstige loting want wij zouden tegen de 4de ploeg starten. Hierdoor konden we ook de finale vechten. Daarin bleken we echter net niet sterk genoeg te zijn. We verloren met 5-2. Maar er zit potentieel in de ploeg dus voor de komende jaren ziet het er goed uit voor Budokan Rotterdam.
Direct na het afgroeten van de ploeg vertrok ik naar JC Hirano in Kasterlee. De club had die avond een jubuleum te vieren en ik kwam dan als special-guest een training leiden. Eén van hun trainers is een vaste sparrings-partner van mij. Ook hier is de ene gunst de andere weer waard.

Sportieve Groetjes

Dirk

11 mei 2010

3de op GP in Tunis.

Na men vijfde plaats op het EK in Wenen was ik terug naar huis gekomen met een wrange nasmaak. Een 5de plaats op een EK is niet slecht maar de manier waarop ik de match voor 3de plaats verloor... Niet voor herhaling vatbaar! Ik kan u zeggen: het geeft wel de nodige agressie om het tornooi erna kei hard te knokken. Hopelijk blijf ik die agressie op de komende tornooien behouden.
Over de Grand Prix in Tunis dan:
Qua loting had ik weer geen geluk. De eerste ronde was ik vrijgeloot maar dan moest ik hoogstwaarschijnlijk (hij moest nog een voorwedstrijd vechten) tegen Bokiev van Tajikistan. Tegen hem had ik het gevecht voor 3de plaats op de Olympische Spelen in Peking verloren. Het beloofde dus een zware starter te worden voor mij. Toen ik uiteindelijk ook tegen hem moest beginnen kon ik hem (tot mijn verbazing) volledig controleren waardoor ik hem uit de wedstrijd kon houden. Zelf kon ik wel aanvallen. Hierdoor kreeg hij tot 3 strafpunten voor passief vechten en ik kon ook nog een yuko scoren. Achteraf gezien heb ik deze wedstrijd dus heel goed gevochten. Was dat maar ook zo op de Olympische Spelen geweest!
De tweede wedstrijd vocht ik tegen de duitser Völk. Ik kon niet scoren maar hij kreeg twee bestraffingen omdat hij te passief vocht. Hierdoor won ik deze wedstrijd ook.
In de kwart-finale moest ik tegen de Pool Adamic. Op het EK per ploeg vocht hij nog heel sterk! En ook op dit tornooi was hij goed opdreef. Tijdens het gevecht tegen hem had ik (ook nu weer) minder problemen dan ik had verwacht. Ik kon twee maal scoren met seonage links op de knieën. De eerste keer leverde dit een wazari op, de tweede keer ippon.
De halve finale stond ik tegen Soroka. De europees kampioen van 2009. Dit zou ons eerste onderlinge duel zijn. Jammer genoeg bleek men voorop gestelde tactische plan niet te lukken. Ik kwam al vrij snel een wazari achter. Even later begon ik beter te vechten maar dat werd verstoord doordat de mouw van mijn kimono scheurde. Er werd naar een vervang kimono gezocht bij iemand van de atleten maar omdat dit zolang duurde moest ik er een kimono aandoen van de organisatie. Jammer genoeg was deze kimono 2 maten te groot. Mijn heropleving in de wedstrijd was weer helemaal gebroken. Met als gevolg dat Soroka me even later in ippon kon gooien. Ik stond heel sterk op dit tornooi maar ik moet ook eerlijk toegeven dat Soroka in de halve finale en de finale heel sterk vocht. Maar ik zie al uit naar onze volgende confrontatie: Nieuwe tactiek, nieuw resultaat! Ale dat hoop ik toch! Nee niet hopen, ik ga daarvoor knokken!

Sportieve Groetjes

Dirk

18 april 2010

Voorbereiding voor het EK is goed geweest, nu er nog geraken....

Om me voorbereiden op het EK dat plaats heeft komende vrijdag, 23 april in Wenen ben ik een aantal keer op stage geweest. Eerst ben ik naar Nymbuck, Tsjechië gegaan. Met een 200-tal judoka's op de mat kon hier goed getraind worden. Vanuit Nymbuck reisde ik door naar Hongarije voor een andere internationale trainingsstage. Ook hier stonden ongeveer 200 judoka's op de mat. Na deze stage had ik even genoeg randori's (gevechten) gedaan. Hierna volgde dan nog veel fysiek en conditioneel werk. Om dat dan nog te combineren met een beetje judo ben ik met mijn club JC Koksijde naar Faro gegaan. Dit was geen internationale stage. De stage werd door de club zelf georganiseerd. De plaatselijke trainer had voor een aantal sparringspartners gezorgd vanuit de omgeving van Faro en ook van een club uit Coimbra. De mix van de Portugese judoka's met de judoka's van Koksijde zorgde ervoor dat ik buiten het conditionele en fysieke ook nog het nodige judo-werk kon doen.
Terug thuis werd er nog stevig door getraind tot ik vorige week donderdag men laatste zware training had afgerond. Vanaf dan moest ik rusten en natuurlijk (zoals gewoonlijk) nog een beetje afvallen. Normaal gezien zouden we woensdag met het vliegtuig afreizen naar Wenen. Maar met die aswolk boven ons hoofd is het niet zeker dat er dan al vliegtuigen zullen kunnen vliegen. Om ervoor te zorgen dat al het voorbereidende werk niet voor niets is geweest heeft de federatie gekozen om op safe te spelen. De Belgische delegatie zal daarom op dinsdagmorgen met de bus richting Wenen vertrekken.
Ik heb ook nu weer heel hard getraind om er te staan op het EK en dat vulkaantje in Ijsland zal mij niet tegenhouden!

Sportieve Groetjes

Dirk

12 maart 2010

Den Drive is er terug.

Het is alweer een tijdje geleden dat je nog iets van mij gehoord hebt. Bij deze zal ik mijn verhaal nog eens doen. 2010 is op sportief vlak voor mij nog niet echt vruchtbaar geweest. Door de ziekte die ik had opgelopen net voor de Masters was mijn vorm in een sukkelstraatje geraakt, met slechte prestaties tot gevolg. De conditie, de kracht en het judo-gevoel was volledig verdwenen. Het was de hoogste tijd om eventjes wat gas terug te nemen en eens goed te rusten. Al men trainingen werden op een laag pitje gezet. Er werden niet te veel vermoeiende trainingen gedaan. Vooral op tactiek en techniek werd er gewerkt. Voor de rest moest ik rusten want mijn lichaam moest zijn reserves volledig kunnen aanvullen.
Ondertussen blijkt dat ik genoeg gerust heb want ik heb weer de volle goesting om er tegenaan te gaan. De trainingsarbeid en trainingsduur is weer opgedreven. Met veel plezier ga ik weer tot het uiterste tijdens men trainingen. Dit is juist op tijd want volgende week maandag vertrek ik op stage naar Tsjechië. Van daaruit reis ik door naar Hongarije. Op die stages zal ik weer veel randori's (gevechten) doen. Dit om tegen eind April op het EK weer in bloedvorm te zijn.

Sportieve Groetjes

Dirk

9 februari 2010

Grand Slam Parijs

Conditioneel een wrak.
Op het tornooi van Parijs is er gebleken dat ik toe ben aan rust. Er was al gepland dat ik na de de Grand Slam het wat rustiger aan zou doen. Achteraf gezien had ik evengoed Parijs al laten vallen en rust genomen. Maar ja ik vecht zo graag e! En als je niet probeert, kan je ook niet weten of het al dan niet zal lukken. Ik begon dus met volle moed aan men wedstrijddag. In de eerste ronde kwam ik tegen de rus

Sportieve Groetjes

Dirk

16 januari 2010

World Masters in Suwon

Het heeft niet lang geduurd hier in Suwon, Zuid-Korea. Ale de dag opzich wel, want ik was al van 3u deze morgen wakker. Ik heb hier al enorm veel last gehad van het fenomeen: jet-lag. Dit gaf me wel de mogelijkheid om vanop de eerste rij te zien hoe mijn coach Danny vanaf 4u om het half uur zijn sprint-capaciteiten aan het trainen was. Te starten vanuit en zijn bed richting toilet. Zondag was ik nog ziek geweest en blijkbaar heb ik men microbekes doorgegeven.
Gedaan met de inleiding van de dag, nu het wedstrijdverslag:
Alvorens ik mijn eerste wedstrijd moest beginnen moest ik me natuurlijk eerst nog opwarmen. Echt gemakkelijk is dat niet als het ijskoud is in de zaal. Hier zijn het namelijk ook winterse vriestemperaturen en ze kregen de zaal blijkbaar maar niet verwarmd. Omdat ik het niet warm kreeg deed ik dan maar dubbel zoveel oefeningen dan bij een andere competitie. Maar dan nog kreeg ik mezelf niet volledig in het zweet gewerkt. Toen besefte ik al dat men ziekte en de jet-lag er voor zorgde dat ik niet 100% fris aan men wedstrijd zou kunnen beginnen. De eerste wedstrijd moest ik tegen de fransman Bonnehomme. Van mijn eerdere 4 duels had ik er nog nooit van verloren. Dus ook al voelde ik me niet echt zo goed, dit moest ik toch nog wel kunnen winnen.
Niet dus!
Al na de eerste halve minuut was het afgelopen. Bij zijn eerste aanval reageerde ik niet volledig waardoor hij nog kon volgen me een haakbeweging. Hiermee scoorde hij een ippon en was het dus afgelopen voor mij. Op een tornooi waar de enkel de beste van de wereld zijn kan je dus maar beter ook op je best zijn. Anders is de kans groot dat je er niks van bakt.
Op de Grand Slam in Parijs op 6 februari zal ik wel weer terug goed staan.
Hopelijk kan ik daar nog eens iets laten zien aan mijn supporters. Voor hen is dit tornooi ondertussen al een traditie is geworden. Een tornooi van wereldniveau, relatief dicht bij huis en altijd een supersfeer in de zaal (de Bercy).
Voor de supporters die nog niet overtuigd zijn om mee naar Parijs te komen. Je kan mij volgende week zondag al bezig zien op de Antwerp Open in de Lotto Arena. En hopelijk kan ik jullie daar overtuigen.

Sportieve Groetjes

Dirk

4 januari 2010

Beste Wensen voor 2010

Aan al mijn supporters, fans en bezoekers van mijn website wil ik het beste wensen voor 2010.

De komende weken heb ik nog een druk programma. Op 16 januari vecht ik de Masters in Suwon (Zuid-Korea). Hier strijden enkel de beste 16 van de wereldranking om de titel. Dus dat wordt knokken!!! Maar dat doe ik graag e!
Het weekend erna kom ik nog eens op de mat in België. Dit op de Antwerp Open in de Lotto Arena. Aan al fans, supporters en mensen die mij en nog vele andere judoka's willen zien vechten kom op zondag 24 januari naar Antwerpen. Op zaterdag 23 januari zal ik daar ook aanwezig zijn om gehandtekende foto's uit te delen.

Sportieve Groetjes en hopelijk tot in Antwerpen

Dirk

12 december 2009

5de op de Grand Slam in Tokyo

Jammer maar helaas. Het heeft niet mogen zijn. Met men 5de plaats was ik er nochtans dicht bij om men eindejaar reeks tornooien schitterend te eindigen. Maar de wet van Judo heeft weer toegeslagen. 1 seconden een klein foutje maken kan fataal zijn.
De wedstrijddag:
Men eerste match was tegen een Nieuw-Zeelander. Ik kende hem niet maar normaal gezien is Nieuw-Zeeland niet echt een judoland dus ik dacht dat het een vrij gemakkelijke match ging worden. Dat veranderde plots toen ik mijn tegenstander zag. Bleek dat het een genaturaliseerde  Koreaan was. Dus ik moest toch wel uit men pijp komen om deze match te winnen.
De ronde daarna vocht ik tegen een Est. Door de nieuwe reglementen (o.a. geen benen pakken) wist ik dat hij het moeilijk ging hebben omdat hij vooral worstel-technieken doet. Ik kon hem goed controleren en een wazari scoren. Maar even later liep ik toch nog op een tegenscore, een yuko. Dat was genoeg om me terug wakker te schudden en verder de match te controleren.
In de kwart-finale vocht ik tegen een Japanner. De tactiek was goed besproken en ik begon goed aan de wedstrijd. Maar voor ik het wist was het al gedaan. Dit doordat ik met een veeg werd overgenomen op een beweging van mij. Ik had mijn beweging niet hard genoeg ingezet waardoor men tegenstander goed kon blokken en toen ik er terug uit wou draaien volgde hij met een veeg. Met als gevolg ippon tegen. Jammer want ik voelde dat er meer in zat. Tja, dat is nu eenmaal de wet van de judo. Al bij al het laatste tornooi van 2009 zit er op. En als ik over heel 2009 moet terugblikken dan MOET ik wel zeggen dat het goed is geweest. In Januari gaan we nog één keer proberen om een mooi resultaat neer te zetten op de Masters. Maar sowieso is men seizoen al geslaagd.

Sportieve Groetjes

Dirk

28 november 2009

Zilver op de GP in Qingdao

Na vorige week goud te halen in Abu Dhabi stond ik hier in Qingdao, China weer in de finale op een Grand Prix. Alvorens ik die finale bereikt had, had ik al wel van eerst van een Noord-Koreaan gewonnen. In de tweede ronde won ik met ippon van de Chinees Si. Een moeilijke vechter maar ik kon hem goed onder controle houden en scoorde een ippon met een linkse seo-nage op de knieën. In de halve finale moest ik tegen de Spanjaard Uematsu. Op het WK had ik nog de kwartfinale van hem gewonnen. Dit wel pas na de 5minuten officiële vechttijd, plus de 3 minuten golden-score. Na de golden-score hadden de scheidrechters (2 tegen 1) beslist dat ik had gewonnen. Op het WK was het een echte thriller! De supporters kunnen dit bevestigen. Dus ik wist dat het een moeilijke wedstrijd ging worden. De nieuwe reglementen die sinds de GP van Abu Dhabi gelden mag men niet meer direct het been grijpen. Laat nu net dat mijn tactiek tegen de Spanjaard geweest zijn op het WK. Dus de boodschap was: "Iets anders zoeken!" En dat lukte ook vrij goed. Ik ben tijdens de wedstrijd bijna geen enkele keer in gevaar gekomen en kon zelf veel kansen afdwingen en dan ook nog een yuko scoren. Daarna moest ik enkel nog de wedstrijd uitvechten en daar stond ik dan in de finale.

Sportieve Groetjes

Dirk

24 november 2009

Goud in Abu Dhabi

Vorige week vrijdag had ik een Grand Prix inAbu Dhabi dehoofdstad van de Verenigde Arabische Emiraten. Aanvankelijk dacht ik dat het een zwaar bezet tornooi zou zijn omdat ik dit op internet had gelezen. Dit bleek niet waar te zijn want in mijn klasse (tot 73kg) zatten maar 13 judoka's (meestal is dat rond de 30). Weinig judoka's maar kwaliteit was er toch want er waren er toch 3 uit de top 10 van de wereldranking. Men eerste wedstrijd vocht ik normaal gezien tegen een judoka uit irak. Maar omdat hij 's morgens op de weging boven de 73kg woog mocht hij niet meedoen. In de tweede ronde kwam ik uit tegen een onbekende chinees. Ik kon de wedstrijd heel goed controleren en de chinees kreeg meerdere strafpunten voor passief vechten. Hierdoor kwam ik goed op voorsprong. Tegen het einde van de wedstrijd kon ik wedstrijd nog gedaan maken door een beweging van de chinees te counteren met een ippon als gevolg.
In de halve finale vocht ik tegen de pool Adamic. Na deel te nemen aan de Olympische Spelen in de gewichtsklasse tot 66kg is hij overgeschakeld naar de -73kg. Hij heeft het voordeel dat hij zijn snelheid behouden heeft maar komt op vlak van kracht nog iets tekort. Zo bleek ook uit de wedstrijd want in het begin moest ik aanval na aanval ontwijken maar na een minuutje begon ik door mijn kracht meer en meer controle over hem krijgen. Zo kon ik meer aanvallen met als gevolg dat ik even later een ippon scoorde.
In de finale stond ik tegen een ander Pool Wilkominski. Ik ken hem goed omdat hij ook één van de 9 europeanen was die naar de Olympische Spelen is mogen gaan in de gewichtsklasse tot -73kg. Na de spelen had zijn pasgeboren zoontje ernstige gezondheidsproblemen waardoor hij dit jaar niet veel tornooien heeft gedaan. Hij is die plaats meer dan waard in de top 10 want hij won in de voorrondes van de europees en de vice-europees kampioen van 2009. Ik wist dus dat hij weer in vorm was. Het werd een heel spannende finale. Ik heb hem een paar keer in de lucht gehad maar ik kon niet afwerken. Toch kon ik één maal eenyuko scoren. In de laatste seconden van de wedstrijd deed ik nog een laatste aanval om toch ippon te scoren, maar de pool kon nog juist zijn hand op de mat plaatsen waardoor hij ook verder uit de beweging kon draaien. Jammer want de judoka's die in hun 3 laatste wedstrijden wonnen met een ipponkregen een extra bonus van de Emiraten. Jammer maar helaas. Toch niet getreurd want de Ermiraten hadden het normaal gehanteerde prijzengeld voor een Grand Prix al opgetrokken tot dat van een Grand Slam. Dus dat was ook al heel mooi meegenomen.

Morgen vlieg ik door naar Qingdao in China waar er weer een Grand Prix op het programma staat.

Sportieve Groetjes

Dirk

5 oktober 2009

Voorbereidingen voor het nieuwe seizoen vollop bezig.

Na 3 weken rust te hebben genomen na het WK, was ik voor 2 weken op stage vertrokken naar Lanzarote. Een stage die bedoelt was om terug in vorm te komen. Want in die 3 weken heb ik niet als professional judo gedaan maar als judo-liefhebber. Dus ik kon al eens een training overslagen en als ik dan toch goed getraind had dan kon ik achteraf eens iets drinken en wa bijkletsen. Een beetje blijven plakken zoals ze zeggen.

Wat heb ik daar nu in Lanzarote gedaan? Lopen, fietsen, moutainbike, fitness, badminton, tennis, pingpong, zwemmen, groepslessen bodycombat en aerobics. En judo hebben we natuurlijk ook nog eens gedaan maar niet te veel, want dit was de ideale gelegenheid om mijn judospecifieke-blessures eens te laten genezen (wat maar gedeeltelijk is gelukt). Per dag werden er gemiddeld 3à4 sporten gedaan. Vermoeiend! Maar met een aangenaam zonnetje is dat trainen heel aangenaam en ontspannen.

Nu ik terug thuis ben zal ik mijn judotrainingen terug hervatten. Om dan tijdens het Belgisch kampioenschap er terug te kunnen staan.

Sportieve Groetjes

Dirk

28 augustus 2009

Brons op het WK.

Ja wadde!!! 3de op het wereldkampioenschap. Dat is weer een dag om nooit meer te vergeten.Dankzij al de supporters heb ik die medaille kunnen behalen. Het was echt bijna een thuiswedtrijd voor mij. De daverende Ahoy heeft ervoor gezorgd dat ik tijdens de kwart-finale en het gevecht voor de 3de plaats nog een tandje extra heb kunnen bijsteken.

Sportieve Groetjes

Dirk

12 augustus 2009

Voorbereiding voor het WK.

Nadat ik terug gekomen ben van Brazilië had ik veel last van mijn allergië. Dit komt doordat het winter was in Brazilië en er dus heel weinig graspollen in de lucht waren. Maar toen ik terug in België aankwam werd ik meteen blootgesteld aan een hoogtepunt aan pollen in de lucht. Hierdoor had ik last van rode ogen, verstopte neus, heel kort van adem en ik sliep ook heel slecht. Momenteel is dit ongemak onder controle door anti-allergische pilletjes.

Op dit ogenblik ben ik samen met de VJF-ploeg op stage in Zakopane, Polen.

De zware trainingen die ik afwerk met men sparringspartner van dienst, Tim Van Glabeke, beginnen serieus te wegen. Maar afzien doen we graag e!!! Als ik terug in België ben dan is het nog enkele dagen op de tanden bijten en dan krijg ik mijn verdiende rust. Om dan fris en uitgerust naar Rotterdam af te zakken.

Voor meer foto's klik hier.

Sportieve Groetjes

Dirk

5 juli 2009

Goud op Grand Slam in Rio de Janeiro

Omdat ik gisteren al hier in Brazilië zat kon ik vrijdagavond niet naar de proclamatie van de VUB gaan. Hierdoor moest ik tot deze morgen wachten voor ik wist of ik nu dit jaar zou afstuderen. En jawel....
Deze morgen kwam ik tot de constatatie dat er door was. En nog wel met onderscheiding!!!
Mijn dag kon dus al ni meer stuk en het toernooi moest nog beginnen.

De Grand Slam

De eerste wedstrijd kwam ik uit tegen een judoka van Ecuador. Onbekend, maar dat zijn meestal de gevaarlijkste. Daarom heel geconcentreerd en gecontroleerd aan de match begonnen. Deze kon ik uiteindelijk winnen met een houdgreep.
De volgende wedstrijd moest ik tegen een Braziliaan vechten. Ook deze was onbekend en voor thuis-publiek. Zelfde tactiek als de eerste wedstrijd. Deze kon ik winnen met 2 wazari's te scoren met sumi-gaeshi.
In de kwart-finale kwam ik uit tegen de Canadees Tritton. Deze was wel bekend voor mij. 3de op de Panamericaanse Games dit jaar (het continentale toernooi van Amerika). De domineerde de wedstrijd maar de canadees was af en toe toch ook gevaarlijk. Tot op een gegeven moment hij een beweging doet. Ik volgde direct naar de grond en kon hem in een houdgreep nemen. De hoofdscheidsrechter onderbrak de wedstrijd omdat ze niet het geen houdgreep vond. Maar de 2 hoekscheidsrechters wezen haar erop dat dit wel het geval was waardoor de wedstrijd (mits een kleine onderbreking) voort ging. Ik kon de houdgreep lang aanhouden maar men was de timer vergeten op te zetten. De scheidrechters-comissie besliste dan dat het ippon was.
In de halve finale vocht ik tegen de Israëliër Rasvozov. In 2005 nog de vice-wereldkampioen, een oude rot in het vak. Deze kon ik op een tactische en met mooi technisch judo (vond ik toch van mezelf) uit de wedstrijd houden. Eerst kwam ik yuko voor doordat hij twee maal bestraft werd. Op het einde van de wedstrijd kon ik dan toch ippon scoren.
De Braziliaan Leandro Guillermo, 2x brons op de spelen + voor zijn thuis publiek, in het hol van de leeuw. Al in de eerste minuut kon ik hem in houdgreep krijgen en ippon scoren. De finale was de gemakkelijkste wedstrijd van heel de dag. Ale ja, ik heb er het minste voor moeten doen.

Doordat er veel punten te rapen zijn op een Grand Slam (er zijn er maar 4 op een jaar) voor de wereldranking sta ik vanaf vandaag (als ze het al hebben aangepast ten minste ) ook op nummer 1. Van alle belgische sporters zijn er maar weinige die dit kunnen zeggen. Dit zeg ik niet omdat ik een dikke nek heb, die me wat kennen kunnen dit wel bevestigen, maar ik zeg dit omdat ik weer een klein vermoeden heb dat de berichtgeving over mijn prestatie hier weer niet overweldigend zal zijn in de media (wat belangrijk is voor eventuele sponsors). Hopelijk heb ik deze keer ongelijk!

Kort samengevat: 5 juli 2009 is een geweldige dag geworden. Slagen voor Licentiaat LO met onderscheiding, Grand Slam winnen en op de eerste plaats komen op de wereldranking.

Sportieve Groetjes

Dirk

P.S. Eigen foto's volgen later, maar op deze links 1, 2 vind je er al.

30 juni 2009

Gedaan met studies.

Het is alweer een maand geleden dat ik nog eens hier iets heb geschreven. Ondertussen is er al weer veel gebeurd. Onder andere dat ik ondertussen een kwart eeuw oud ben geworden.
De dag voordat ik naar Moskou vertrok heb ik de voorlopige versie van mijn thesis afgegeven. Toen we terugkwamen heb ik nog hetgeen dat verbeterd moest worden veranderd en daarna heb ik mijn thesis afgegeven. De titel was:

"Judo: Kumi-kata analyse van het Europees Kampioenschap Judo 2008"

Nadat ik mijn thesis had afgegeven ben ik heel hard beginnen oefenen voor het examen om trainer A te worden. Dat is het hoogste trainersdiploma in België. Doordat ik (hopelijk binnenkort) licentiaat LO met afstudeervariant training en coaching zal zijn hoef ik enkel het judogedeelte van dat examen te doen. Dat zijn voornamelijk kata's. Dat is heel wat anders dan competitiejudo zoals ik gewoon ben. Maar na veel te oefenen met Esther (mijn vriendin, zij moest dat examen ook nog doen) kenden we de kata's en de rest van de oefenstof toch. Trots mogen we u (officieus) meedelen dat we het examen met succes hebben afgelegd. Tijdens het oefenen had ik Esther per ongeluk gekwetst. Oeps, Sorry! Tja, brutten beer e! En mijn trainingspartners en tegenstanders zijn over het algemeen 20kilo zwaarder. Hierom vergeet ik soms dat iemand anders niet zo stevig gebouwd is. Met lichte pijn tot gevolg.

Na dat examen moest ik mijn thesis nog verdedigen. Ik kan u verzekeren: Met de temperaturen van de laatste week is het zweten in een kostuum ze!!! Zweten in ne kimono ben ik gewoon maar in een kostuum dat is toch niet alles! Maar niemand heeft iets gemerkt. Ale, dat denk ik toch want achteraf zeiden ze dat het goed was. Vrijdag weet ik al mijn punten en zal dan hopelijk kunnen zeggen dat ik na 7jaar zal afstuderen als licentiaat LO.

Ah ja, om duidelijk te zijn. Ondertussen heb ik ook nog kei hard getraind. Momenteel zit ik in de conditionele voorbereiding voor het WK in Rotterdam. Alles loopt voorlopig goed. Vanaf morgen begint het judo-gedeelte want dan vertrek ik naar Rio de Janero. Niet voor de carnaval maar voor een Grand Slam, een trainingskamp en een World Cup mee te doen. En als ik terug kom is het hier in België hopelijk ook nog altijd zo'n goed weer als nu!

Sportieve Groetjes

Dirk

31 mei 2009

Zilver op Grand Slam in Moskou

Bij deze moet ik zeggen dat ik graag bij de Russen ga vechten want 3 van de 4 keer dat ik naar daar ben geweest voor een wedstrijd, neem ik een medaille mee naar huis.
Met deze medaille en die van enkele weken geleden in Tunesië heb ik nu wel bewezen dat de voorbereidingen voor het EK niet voor niets zijn geweest.
Ik had niet verwacht dat ik het zo goed ging doen in Moskou want ik ben al volop bezig aan de voorbereidingen voor het WK. Dat wil zeggen: vele en lange trainingen. Daardoor was ik niet helemaal uitgerust en dat heb ik ook wel gevoeld. Vanaf woensdag heb ik rust gekregen. Alé rust??? Enkel op vlak van trainingen dan want vrijdag moest ik mijn thesis afgeven normaal afgeven. Dat was dus werken, werken, werken en uiteindelijk was ik donderdag met alles klaar. Omdat ik vrijdag naar Moskou vertrok en daar ook op stage blijf heb ik een paar dagen uitstel gekregen om de definitieve versie af te geven.
Blijkbaar heb ik niet echt geleden onder die extra stress. Het heeft precies goed gedaan. Of misschien toch niet. Misschien kwam het daardoor dat ik in de golden score dat tikkeltje te kort kwam tegen de Wereld en vice-olympisch kampioen. Wie zal het zeggen...
Moest ik het komende half jaar heel slecht presteren dan zal ik om wat extra stress te krijgen nog maar eens een nieuwe thesis gaan schrijven.

Sportieve Groetjes

Dirk

11 mei 2009

3de op de Grand Prix in Tunis.

Men wrange nasmaak van het afgelopen EK is een beetje verminderd want afgelopen weekend heb ik kunnen laten zien dat ik momenteel wel degelijk in vorm ben. Al ben ik niet helemaal tevreden want in de halve finale op de Grand Prix in Tunis van afgelopen weekend verloor ik in de golden score met ippon. Halverwege in die golden score nam ik een risico door een beweging van mijn tegenstander over te nemen. Dat lukte maar de scheidsrechter oordeelde dat ik te laat was met die overname. Met als gevolg dat ik een ippon tegen kreeg. Achteraf gezien had ik misschien dat risico niet mogen nemen, maar ja, ik wilde natuurlijk scoren zodat de wedstrijd afgelopen was. En als je nooit probeert te scoren dan zal je ook nooit winnen!
Binnen 3 weken op de Grand Slam in Moskow zal ik nog eens proberen te laten zien dat ik in vorm ben.

Zie mij hier in de slot seconden van mijn kwart-finale tegen onze landgenoot Joachim Bottieau. "Allebei de beentjes hopla in de lucht". Gelukkig kon ik nog uit de beweging draaien zodat er geen score volgde.
Ondanks mijn prestatie en al dat spektakel dat te zien was op deze Grand Prix vind ik het weeral ontzettend jammer dat er weer zo ongelofelijk weinig van in de media is gekomen.

Sportieve Groetjes

Dirk

30 april 2009

Met lege handen naar huis.

Eerlijk is eerlijk, het pikt nog steeds als ik aan vorig weekend denk. Weten dat je echt goed staat. Goede voorbereiding, geen problemen met gewicht of blessures, goed opgewarmd die dag. En dan op 1 seconde valt heel die sterk gefundeerde hoop op een goed resultaat in elkaar. Ja, dat doet zeer ze! Dat is als zout op een wonde!!! Een kleine troost is dat mijn tegenstander, de Moldaviër Trudov, uiteindelijk nog 3 is geworden.
Vele mensen vragen of ik het al verwerkt heb. Gedeeltelijk ja, voor het helemaal vergeten is zal ik toch nog het één en het ander moeten winnen. Mijn volgende kans is op 9 mei, dan heb ik het volgend toernooi, de Grand Prix in Tunis, Tunesië. Ik zal er alles aan doen om te laten zien dat ik de vorm heb. En lukt het daar niet dan heb ik nog eens een kans op de Grand Slam in Moskow op 23 mei.

Sportieve Groetjes

Dirk

11 april 2009

Goede voorbereiding gehad.

Sinds gisteren ben ik terug van mijn laatste voorbereidingsstage voor het komende EK in Tbilissi. Het verloop van de stage zag er als volgt uit. Iedere morgen om 7u een half uur lopen. Dit om al wat dichter bij mijn wedstrijdgewicht te geraken. Iedere dag had ik minimaal 2 trainingen. Lopen, judo of weerstand. De weerstandstraining was ofwel in de fitness of op de piste. Weerstandstraining wil zeggen, tot het uiterste gaan bij oefeningen zonder volledig te recupereren. Dit ongeveer 10min lang en dan heb je eventjes rust voor de volgende serie van oefeningen. Doe dit een paar keer en ik kan je verzekeren dat je stik kapot bent!!! Dit zal ik nog een klein weekje moeten volhouden en dan is het rusten tot aan het EK. Ik kijk er al naar uit!!!
Bij deze wil ik ook nog mijn sparringspartner, Tim Van Glabeke bedanken. Hij gaf zich tijdens de trainingen ook altijd voor de volle 200%. Dat was voor mij dan ook weer een stimulans om nog dieper te gaan tijdens de trainingen.

Sportieve Groetjes

Dirk

13 maart 2009

3de in Hamburg en scouting.

Jullie zullen het wel ergens in de media gehoord of gelezen hebben dat ik mijn eerste medaille van het jaar het behaald. Dit op de Grand Prix van Hamburg. In de halve-finale moest ik de duimen leggen voor de Rus Isaev. De wedstrijd was gelijk opgaande maar na dikke 2 minuten verraste Isaev mij met een mooie beweging. Als mijn tegenstander iets goed doet dan durf ik dat ook te zeggen. Hij heeft terecht gewonnen. Als er volgend jaar een dvd uitkomt met de mooiste ippons van 2009, dan zal ik erbij staan. (wel als letterlijk en figuurlijk lijdend voorwerp, maar dat is bijzaak :-) ) Och volgende keer is het anders. Daar ga ik toch vanuit.
Het weekend erna was er in Warsaw een World Cup. Om opgelopen kwetsuren te laten genezen had ik samen met mijn persoonlijke trainer Danny beslist om niet deel te nemen. We zijn wel naar Warsaw afgereisd om de tegenstand te scouten. Dat was een goede beslissing want er waren vele nieuwe tegenstanders die ik nu dus gefilmd heb.

Sportieve Groetjes

Dirk

16 februari 2009

1 gewonnen, 1 verloren.

Vorig weekend was het de Grand Slam in Parijs. Naar jaarlijkse gewoonte is dit het grootste en drukst bezette toernooi van het jaar. Zelf heb ik de laatste jaren altijd goed gevochten daar, dus het vertrouwen zat goed om ook dit jaar er in Parijs te staan. De eerste wedstrijd stond ik er ook tegen een Japanner. Japanner = altijd moeilijk. Maar ik controleerde de wedstrijd en kon ippon scoren. De wedstrijd die erop volgde was tegen de cubaan Arencibia. Een ervaren judoka die al 2 keer brons haalde op de Olympische Spelen en al enkele medailles op de wereldkampioenschappen. Na een waarschuwing te krijgen voor passief vechten kon ik mijn tegenstander na dikke 3 minuten yuko gooien. Ik moest enkel de voorsprong nog behouden om te winnen. Maar de cubaan kwam een nogal ongecontroleerde beweging in. Ik probeerde hem te counteren maar slaagde er niet in en viel: yuko gelijk. De laatste 15seconden doet de cubaan weer dezelfde ongecontroleerde beweging en weer wil ik counteren. Ik kon hem bijna gooien maar hij wist zich stabiel te houden door met zijn vingers in mijn broekspijp te nemen. (een verboden handeling waar men heel goede grip mee heeft). Met die grip kon hij me nog gooien ook. Ik wees de scheidsrechters nog op het feit van de verboden handeling maar niets mocht baten het punt was voor de cubaan. Judo is gebaseerd op respect en daardoor kan men ook niet in discutie gaan met de scheidsrechter. Men moet de beslissing van de scheidsrechter respecteren. Wat wel als gevolg had dat ik mede door het nieuwe systeem uit het toernooi lag. Met lege handen naar huis. Maar eerst nog de talrijk mee afgereisde supporters bedanken in een parijs cafeetje.

Sportieve Groetjes

Dirk

4 februari 2009

Positief, negatief, positief

Sportfiguur
Eerst en vooral dank aan al de mensen die voor mij hebben gestemd als sportfiguur van de Provincie Antwerpen. Vorige week donderdag was de eindshow en ik ben daar tweede geëindigd. Dat ik tweede ben worden had ik niet verwacht. Ik verwachte natuurlijk niet eerste te worden want natuurlijk was er ook nog Tia.

Kwetsuur
Maandag op stage in Spa wou ik tijdens de eerste randori (gevecht) een beweging van mijn tegenstander blokkeren. Tijdens die blokkering moest werd mijn pink in een positie gewrongen die eigenlijk niet mogelijk is voor een pink. Met als gevolg een gescheurd ligament in mijn pink. De twee judotrainingen die maandag gepland stonden heb ik nog wel afgewerkt. Hoe doe ik dat: Tapen en ijs en pijn verbijten. Achteraf voor alle zekerheid foto's laten nemen in het ziekenhuis en het bleek dat het niet gebroken was dus dat was goed nieuws. Als de zwelling nog een beetje meer wegtrekt dan zal ik er zaterdag geen of toch niet al te veel hinder van ondervinden. Alé dat hoop ik toch.

Team Energy
Sinds vandaag is het Team Energy opgericht. Een tijdje geleden had ik het sportmarketingbureau Golazo gecontacteerd om mij te helpen ivm sponsoring. Ik was blijkbaar niet de enige topsporter die moeite had met het vergaren van sponsors want momenteel heeft Golazo een gans team opgericht: Team Energy. Meer info over de bedoeling van dit team kan u vinden op: www.teamenergy.be
De eerste verwezenlijking van Golazo voor Team Energy is voor iedere sporter een nissan Quasqai. Wat wel handig is want het contract van het BOIC met Hyundai werd niet verlengd en ik zat dus (zoals vele andere sporters van Team Energy) zonder auto.

Sportieve groetjes

Dirk

26 Januari 2009

Te sportief gedrag op toernooi in Tbilisi.

Afgelopen weekend stond mijn eerste internationale toernooi van het seizoen op het programma: de World Cup in Tbilisi, Georgië. Het weekend ervoor had ik in Antwerpen op The Antwerp Open al bewezen dat ik toch al redelijk in vorm zit voor dit nieuwe seizoen want ik won in Antwerpen zonder echt veel problemen te hebben. Het toernooi in Tbilisi is echter van een hoger niveau. In een ijskoude zaal vocht ik mijn eerste wedstrijd heel gefocust en gecontroleerd. Met een linkse kata-guruma kon ik wazari scoren en even later kon ik mijn tegenstander ertoe te dwingen om af te kloppen door een wurging. Winst met ippon dus. De volgende tegenstander kende ik al vanuit eerdere ontmoetingen. Hij is ook europees kampioen in 2008 maar dan in de -66, een lagere gewichtsklasse. Hij is een pakje kleiner dan mij, wat maakt dat hij gemakkelijk onder mijn zwaartepunt zit. In lagere gewichtsklasses zijn de judoka's ook doorgaans sneller. Maar aangezien ik dat allemaal al wist was ik gewaarschuwd en ik begon de match weer heel goed. Mijn tegenstander bleek echter gekwest te zijn aan zijn voet. Bij iedere beweging die ik deed bleef hij even liggen en nam hij zijn voet vast. Tot 5 maal toe gebeurde dit. Uit respect voor de tegenstander paste ik mijn vechtstijl ook aan. Ik veegde niet meer op die gekweste voet. Ik dacht bij mezelf: Ik controleer de wedstrijd, zodadelijk zal ik wel een score maken en anders zal hij wel opgeven door de pijn van zijn voet. Even later werd ik echter verrast door een beweging van mijn tegenstander. Van heel de wedstrijd had hij nog niks gedaan en kunnen doen en bij die ene beweging die hij dan deed reageerde ik te laat. Ippon tegen. Nog maar eens een bewijs dat judo een fatale sport is. Eén onoplettendheid en je wedstrijd gedaan zijn. En met de nieuwe reglementen was mijn toernooi ook gedaan want men heeft nu enkel nog herkansingen als men in de achtste-finale zit.
Wat wel verdacht was aan mijn laatste tegenstander is dat hij in de wedstrijden na mij niet meer zoveel last had van zijn voet. Was dat nu toeval of kon hij goed toneel spelen??? Ik weet wel dat ik in de toekomst men stijl niet meer zal aanpassen. Achteraf gezien denk ik ook niet dat mijn tegenstanders zich aanpassen als ze zien dat ik gekwest ben.
Tja had er een trofee geweest voor fairplay dan had ik die wel gekregen. Maar voor een trofee van fairplay train ik niet zo hard ze!!!

Binnen 2 weken op de Grand Slam in Parijs zal ik die fout niet meer maken!!! Laat ons het positief bekijken: Ik heb weer iets bijgeleerd.

Sportieve groetjes

Dirk

5 Januari 2009

Beste Wensen voor 2009.

Kort en bondig!
Via deze weg wens ik iedereen een gelukkig en zalig 2009. Met veel geluk op alle vlakken.

Sportieve groetjes

Dirk

21 December 2008

Commotie over mijn vorig bericht.

Eerst en vooral: in mijn vorige bericht wil ik zeker en vast niet beweren dat Sven Nijs de titel van Sportman van het Jaar niet waardig is. Nee verre van..., Hoedje af voor wat hij in 2008 heeft gepresteerd op sportgebied. Moest ik geen erkenning hebben voor Sven als sportman, zou ik toch nooit voor hem zijn gaan supporteren tijdens zijn mountainbikewedstrijd op de Olympische Spelen in Peking.
Ik vond de gehele ranking van de uitslag van de verkiezing van Sportman van het Jaar niet correct. Als ik de sportprestaties van 2008 van de sporters in de ranking vergeleek, stelde ik vast dat sommige sporters (waaronder ikzelf) niet op hun plaats stonden. Het is niet dat ik afbraak wil plegen over de geleverde prestaties van de andere sporters. Ik wou enkel de objectiviteit van de uitslag aankaarten.

Het vorige bericht schreef ik na mijn laatste training op het einde van 3 weken zware trainingsarbeid in Japan. Blijkbaar stroomde er nog volop adrenaline door mijn lijf van de laatste training want als ik mijn vorig bericht nu nog eens lees kan ik er wel inkomen dat sommige mensen mijn uitlating hard vinden overkomen, mijn excuses daarvoor.

Hopelijk zal ik in mijn verdere sportcarrière nog vele sportprestaties leveren zodat ik toch een keer hoger zal eindigen in de ranking van Sportman van het Jaar.
Dat ik de 1ste prijs in het dictee der Nederlandse taal nooit zal winnen, daar had ik me al lang bij neergelegd. Maar speciaal voor diegene die commentaar hadden op mijn typefouten, ik heb de meeste fouten uit het vorige bericht gecorrigeerd. Dit bericht heb ik speciaal 2 keer nagelezen op eventuele fouten en waarschijnlijk zullen er nog wel fouten in staan.

Diegene die zeggen dat er in het judowereldje geen dopingcontroles worden gehouden moet ik via deze weg teleurstellen. Ik ben het voorbije jaar meermaals, zowel tijdens als buiten de competities, gecontroleerd. Ofwel moeten dat allemaal fanatieke urineverzamelaars geweest zijn die zich uitgeven als dokters van de dopingcontrole. Maar dat betwijfel ik toch.

Tot zover deze korte rechtzetting, of verduidelijking.

Sportieve groetjes

Dirk

18 December 2008

Gemanipuleerde Sportman van het Jaar

Hallo,

Ik heb hier in Japan het nieuws vernomen dat Sven Nijs Sportman van het jaar is geworden. Via deze weg wil ik Sven proficiat wensen.
MAAR:
Toch stel ik mij de vraag aan de sportfanaten wat de referentie is van Sportman van België.
Ik als EUROPEES Kampioen en 5de op OLYMPISCHE SPELEN denk toch dat ik voor België een ambassadeur ben voor het buitenland. Maar de Belgische sport-pers vindt dat blijkbaar anders. Diegene die internationaal presteren, en sorry voor hen, ik ontken niet hun sportieve prestatie, maar als je met verboden middelen betrapt wordt en toch nog voor mij in de verkiezing van sportman eindigt stel ik mij toch de vraag: WAT IS DE OBJECTIVITEIT VAN DE BELGISHE SPORT-PERS!!!!
Ikke hier maar trainen als Belg in Japan , knokken, met ziekte en blessure, maar toch doorgaan. Want als de tegenstand traint, dan ga ik ten opzichte van hen achteruit. Dus: IK TRAINEN!!!!
Maakt het feit dat ik als laatste eindig in de verkiezing van sportman van België. Dat doe me pijn. Voor hoger resultaat moet ik waarschijnlijk eerst verdovende middelen pakken en dan komt judo pas in de media. Awel, ik Europees Kampioen en met de rest van de Belgische Judo-ploeg, de trainingen waren hard en uitputtend. Maar toch ga ik met mijn judo-kameraden (Belgisch Kampioen Bart Ongena, Ik moest hem vermelden omdat hij bij mij op de kamer slaapt) iets gaan drinken. EEN PINTJE EN EENS NIET MOETEN TRAINEN IS VOOR ONS AL GENOEG!!! WIJ AMUSEREN ONS ZO WEL!!!

SCHOL!!!

Sportieve groetjes

Dirk

16 December 2008

Knokken, met of zonder tegenwind.

Beste fans en sympatisanten, hier nog eens een woordje van uw atleet. Momenteel zit ik hier in Japan te trainen voor het nieuwe seizoen. In Judo betekent trainen afzien, en zeker in dit geval. Ik ben hier in Japan aangekomen met een mega-verkoudheid. Maar judoka's= geen poesie's, dus ikke doortrainen, maar na enige trainingen ging het toch niet meer: zo veel hoesten. Op aanraden van mijn persoonlijke trainer, coach Danny, moest ik naar de apotheek anti-biotica gaan halen. Maar da is hier allemaal in het japans e!!! Dus ikke met en resum of pillen niet wetend wat er inzit naar huis. Een beetje gevaarlijk met de doping-controle van tegenwoordig. Dus de dag erna naar de dokter, alles uitgelegd... Maar ja Japans en Engels met een plat Sint-Lenaarts accent da is moeilijk ze!!! Dus voor alle zekerheid toch maar naar huis bellen dat ze anti-biotica meebrengen. De ander ploeg kwam hier aan, toen kreeg ik mijn anti-biotica en toen ging het efkes beter. Door de ziekte was ik zoveel afgevallen dat ik ineens zonder op mijn eten te letten -73 kon vechten. Dus de ideale omstandigheden om nog eens de tegenstand te voelen. Natuurlijk had ik weer geluk met de loting en ik(3de op wereldranking) moest tegen de 2de. De eerste vocht niet mee. Geluk met de loting heee!!!
Ik heb tegen de wereldkampioen gevochten, verloren, maar een goed gevoel,... De volgende keer win ik daarvan. Dat was de eerste keer dat ik daar tegen vocht, nu weet ik hoe hem aan te pakken.

Sportieve groetjes

Dirk

23 november 2008

Terug van de conditionele stage in Miami.

Na de spijtige zaak dat ik niet mocht deelnemen aan het Belgisch Kampioenschap, zijn de voorbereidingen van het nieuwe seizoen officieel begonnen. Dit houdt in dat er veel uren gesport moet worden om de basis conditie terug op peil te krijgen. Eens het judoseizoen goed bezig is moet er veel judo gedaan worden. Maar in deze fase was dat dus nog niet goed. Omdat sporten in het zonnetje aangenamer is als in de sneeuw zijn we naar een plaats getrokken waar het momenteel iets warmer is dan in België: Miami.

Het programma zag er als volgt uit:

Iedere morgen werd om 7u minimaal 40min gelopen. Als we het hotel buitenstapte stonden we direct bij de ingang van een park waar er ook nog andere sportievelingen iedere morgen zich in het zweet werkte.
Om al de spieren terug in vorm te krijgen werd er om de twee dagen krachttraining gedaan in de fitness. Niet op het strand tussen de opgespoten bodybuilders zoals je dat in al die Amerikaanse films ziet maar in een doodgewone fitnesszaak. De eerste dag was ik naar het strand gegaan om te trainen tussen die spierbuffels maar bleek dat ze wisten dat ik in Miami was en ze durfde zich niet meten met mij. Nee nee, er was helemaal geen fitness op het strand zoals in de films. En ik ben niet echt de persoon die naar de fitness gaat voor mijn figuur te verbeteren. Ik doe dat puur uit noodzaak om mijn judo te verbeteren.
De dagen dat er niet gefitnesst werd werd er een alternatieve sport gedaan: Volleybal, skaten, sprint-training,...
Op het einde van de stage was ik moe en voldaan. Het is dus een ideale stage geweest om terug in vorm te komen. Nu is het terug een week hard trainen thuis en dan vertrek ik naar Japan. Dat is een jaarlijkse stage om het judoniveau terug aan te scherpen.

Voor foto's van de stage in Miami klik hier

Sportieve groetjes

Dirk

6 oktober 2008

Relatieve rust kan soms toch zwaar zijn!

Om te bekomen van het voorbije schitterende jaar moest ik relatieve rust nemen van mijn trainer en coach Danny. Mentaal moest ik even weg zijn bij dat leventje van altijd maar judo, judo en nog eens judo. In het begin was het echt moeilijk om niets te doen en me stil te houden maar na enkele weken was ik zowat afgekickt van mijn topsportleven van trainen, eten en slapen. Nu doe ik nog aan sport puur om me een beetje te ontspannen. Momenteel ben ik dus recreatief judo aan het doen. Hier en daar vragen ze me om een training te komen geven. Daar ga ik graag op in zodat ik aan andere judoka's mijn kennis van judo en visie over trainingen kan doorgeven. Zo zullen er hopelijk in de toekomst nog andere judoka's in mijn voetsporen treden. Ook wordt ik gevraagd om naar allerlei evenementen te komen zoals gisterenavond het 15-jarige jubuleum van ATV. 15u lang werd daar live televisie gemaakt en uitgezonden. Er werden allerlei acties op poten gezet om geld in te zamelen voor een goed doel, het wonderfonds. Mij werd gevraagd om 1u lang nage-komi's te doen. Dat is een uur non-stop mensen aan de lopende band werpen. Ik kan u verzekeren dat is VERDOMD ZWAAR. En zeker wanneer je al bijna 2 maanden niet meer fatsoenlijk getraind hebt. Maar voor het goede doel wou ik tijdens mijn rustperiode nog wel een keer extra hard afzien. Zoals jullie ondertussen al wel weten doe ik dat wel graag: afzien. Maar dat zit zowat in iedereen die judo doet denk ik. Zoals bijvoorbeeld de judoka's die ik een uur aan een stuk als slachtoffer heb gegooiden. Ik ben er van overtuigt dat ook zij gisteren af en toe hebben afgezien. Zij hebben dus ook vast en zeker hun steentje bijgedragen voor het goede doel. Wat zeg ik een grote steen want zonder hen had ik daar ook niks kunnen doen voor het goede doel. En als ik de valpartners soms eens per ongeluk slecht of te hard gooide wil ik me daarvoor nu zeker excuseren. Maar besef dat wel dat wanneer je pijn hebt geleden, je hebt geleden voor een goed doel!!!

Jullie zullen je misschien ook allemaal wel afvragen wat ik dan allemaal doe nu ik niet dag in dag uit moet trainen. Buiten die evenementen waar ik kom en trainingen dat ik geef ben ik nu volop aan mijn thesis aan het werken. Ja ja, ik ben ook nog student. Maar dit is wel mijn laatste jaar want als ik mijn thesis af heb dan ben ik afgestudeerd als volwaardig licentiaat LO.
Mijn dagen zijn dus gevuld met het werk voor mijn thesis. Maar volgende week zal er geen thesis te bespeuren zijn want dan ga ik voor de eerste keer in mijn leven eens naar het buitenland niet voor te trainen of te vechten maar om op vakantie te gaan. Ik heb al overal in de wereld gezeten maar nog nooit echt op vakantie geweest en dat gaat er nu eens eindelijk van komen. "OLE", of beter gezegt: "SHALOM" want ik vertrek voor een week naar Turkijë !!!

Sportieve groetjes

Dirk

29 augustus 2008

5de op Olympische Spelen .

Ondertussen is het al dikke 2 weken geleden en eindelijk kan en zal ik nog eens iets schrijven in mijn dagboek.
Als ik achteraf mijn prestatie bekijk moet ik eigenlijk tevreden zijn. Maar toch... ik weet dat er meer in zat en daarom ben ik toch teleurgesteld dat ik geen medaille heb. Dit is wel een sterke motivatie om het in de toekomst nog beter te doen. Ik zal in de toekomst nog meer en nog harder trainen. En hopelijk levert dat dan ook nog meer medailles op.
De Olympische Spelen op zich waren een unieke ervaring. De wedstrijd, het dorp, de andere atleten, het hele gebeuren op zich is echt wel plezant om mee te maken. Hoe dichter bij het einde toe hoe beter de sfeer ook werd. In het begin is iedereen gefocust op zijn wedstrijd, zo was ik ook. Ik kwam mijn kamer bijna niet uit. Maar na de wedstrijd merk je de ontlading bij de andere atleten ook en is het: één toffe boel. Voor mijn wedstrijd lag ik alleen op de kamer, maar eens mijn wedstrijd gedaan was verhuisde ik naar een andere kamer want ik moest plaats maken voor de atletiekers. Mijn eerste gedachten: "Alles weer inpakken en dan weer uitpakken op een verdiep hoger pffff.... " Ik kreeg er een kamer kamergenoot bij en achteraf gezien was de verhuis wel een goede zaak geworden. Het was plezant hé Tom (Goegebuer, de gewichtheffer), we hebben dikwijls goed kunnen lachen. Ook de andere sporters leerde ik na een tijdje beter kennen en het feit dat zij ook leven voor hun sport schept wel direct een band.

De Supporters
Via deze weg wil ik ook al mijn supporters hartelijk bedanken. Zowel diegene die op 11augustus naar het grote scherm in Brecht zijn komen kijken als alle andere die thuis of op het werk mijn gevechten hebben proberen te volgen. Ook diegene die naar de luchthaven zijn gekomen om mij een fantastische thuiskomst te bezorgen. En natuurlijk ook diegene die in de namiddag (en heel de nacht lang) samen met mij in t' schuur mijn prestatie hebben gevierd. Nu was ik nog maar 5de wat moet dat zijn als ik met een medaille naar huis kom????
Er moest heel veel georganiseerd worden om de supporters steeds bij elkaar te krijgen. De mensen (ik ga ze niet allemaal opnoemen want het zijn er veel en heb schrik dat ik er één ga vergeten. De meeste doen dan ook nog eens judo dus: best niet kwetsen) die alles georganiseerd hebben verdienen niet een pluim maar een heel kieken!!! Nen dikke merci aan hen en aan de sponsors die hun steentje daarvoor hebben bijgedragen.

Sportieve groetjes

Dirk

14 juli 2008

Weer een stapje dichter.

Terwijl in België de meeste jongeren naar Werchter gingen (GELUKZAKKEN!!!) vertrok ik richting Duitsland voor een toernooi en stage. Het toernooi was gene vette. Maar de stage is wel goed verlopen. Alé goed... In het begin gingen de trainingen niet zo goed. En loop ik op de koop toe nog allerlei kleine kwetsuren op. Ge kent da wel, als het goed lukt dan hebt voelt ge niks en als het niet goed draait dan hebt ge ineens overal last van. Met al de tape die gebruikt werd om de kwetsuren een beetje te verzorgen of te verstevigen zag ik er ongeveer uit als ne mummie. Ik zal de kwetsuren wat opsommen, zodat je een beeld kan vormen.

• linker voet ingetaped (gewrichtsbanden verrokken, van in Japan nog)
• rechter voet ingetaped met beschermende mousse eronder (gekneust door sasae in te draaien, dat is een beweging waar men de door middel van de eigen voet het been van de tegenstrever blokkeert en zo tracht op zijn rug te draaien. Mijn tegenstander zijn been kwam wat snel naar voor en voelde wat hard aan. Maar toch heb ik ippon gescoord dus dat is het belangrijkste
• linker elleboog ingetaped (overstrekt tijdens kataguruma, een beweging waarbij de tegenstander zowat plat in mijn nek komt te liggen en daarna plat op de grond natuurlijk!)
• rechterpols ingetaped (overbelast door die het zwaar te verduren krijgen bij de judo en fitness)
• linker hand ingetaped (enkele beentjes van mijn linker hand zijn gekneusd. Dit kwam doordat iemand daar is op gevallen en dat is blijven zeer doen omdat zoals hiervoor onze polsen, handen en vingers het zwaar te verduren krijgen tijdens de gevechten.)

Voila dat was het ongeveer. Jullie denken nu waarschijnlijk: "Oei, oei, gaat dat wel goed komen daar in Peking?" Maar ik moet u nog vertellen de laatste training ging super goed ondanks al de kwetsuren. En die kwetsuren zullen nog wel een beetje genezen.

Zaterdag heb ik ook nog eens een hypoxietraining gehad in die hoogtekamer in Leuven. De prikkel van het lichaam tijdens een training is in deze kamer hoger omdat de spieren minder zuurstof krijgen en hierdoor dus harder moeten werken. De restultaten die men uit deze training kon afleiden waren heel goed. Dus ondertussen begint men lichaam in vorm te komen.
De komende weken worden nog kei zwaar maar daarna.... dan loop ik door die muur!!!!

Sportieve groentjes

Dirk

21 juni 2008

Hatsjuuu

Sinds gisteren ben ik terug uit Minsk (Wit-Rusland). Het was me daar weer plezant! Toen ik aankwam kreeg ik al direct een allergische reactie. Ogen die pikken, ademhaling van een kettingroker, tof om zo de stage te beginnen. Al een geluk had ik pilletjes tegen de allergie mee genomen. En met dagelijks een dubbele dosis kon ik het juist uithouden. Als ge de omstandigheden zou zien zou je begrijpen waarom. Foto's van vorige jaren vind ge elders op mijn website. Het is daar nog niks veranderd. Ik denk zelfs de laatste 50jaar dat daar de tijd is stil blijven staan. Ook het eten was soms van 50jaar geleden denk ik. Brood waarmee ge nagels in een stuk hout kunt kloppen, het vlees is precies van beesten die omgekomen zijn door ouderdom. Maar we hadden iedere morgen wel altijd een lekker kommeke havermoutpap, of een soort van rijstpap, denk ik toch want ik zag rijst er inzitten maar het smaakte niet echt naar rijstpap.
Maar we klagen niet, dit zijn gewoon enkele leuke feiten. Het belangrijkste van zo een stage is de judo en op dat vlak vind ge daar wel kwaliteit. En dat doet de rest van de misserie direct vergeten. En als ge goed moe bent van het harde trainen dan kunt ge zelfs in een slecht bed slapen ook het slechte eten dat ge daarvoor liet staan begint ge dan soms binnen te spelen.

Maar nu ben ik terug thuis....
... en dan beseft ge toch weer hoe goed het wij hier hebben.

Sportieve groetjes

Dirk

6 juni 2008

Gene Stress

Juist getraind en met de nodige meters tape rond mijn voet kon ik vrij goed vechten. Dus al bij al is het nog meegevallen. Hij is nog wel dik en ziet blauw maar dankzij de vele behandelingen van de kiné hier, zal ik er snel van hesteld zijn.

Sportieve groentjes

Dirk

6 juni 2008

Klein kwetsuur

Eergisteren ben ik op de training slecht gevallen. Mijn tegenstander wou mij gooien, maar ik dacht daar natuurlijk anders over. Spijtig genoeg was zat mijn voet en onderbeen zo vast dat ik eigenlijk op mijn rug moest vallen. Maar toch weigerde ik dat te doen. En ja dan hebt ge vodden e! Al die handelingen en gedachten was in een fractie van een seconde gebeurt ze. Dus veel nadenken over de eventuele gevolgen kunt ge dan niet. Maar ik laat me nooit zomaar op mijn rug gooien! Das logisch e!
Diagnose: soort verstuiking van mijn linkervoet. Hij is gewoon goed dik en blauw, en stappen gaat moeizaam. Maar gisteren heb ik een dag rust gepakt voor mijn voet. Paul, (de kinesist van dienst) heeft hem 3 keer behandeld en vandaag is het al beter. Straks ga ik toch al proberen om judo te doen. Ik ben hier ten slote om te trainen! Rusten kan ik in België ook. Gewoon goed intapen dat hij potvast zit en dan zien we wel.

Morgenvroeg hebben we dan de laatste judotraining en Zondag heel vroeg in de morgen vertrekken we naar de luchthaven om dan 's avonds in Zaventem aan te komen.
Dus Zondag maar ook maandag krijg ik een dagske rust. Hip hip hoi!!!! 2 dagen rust! Bangelijk!

Sportieve groentjes

Dirk

28 mei 2008

2de judo-training in Japan zit erop

Eerst en vooral zal ik uitleggen wat dat zoal inhoud een stage in Japan. Judo is ontstaan in Japan en nog altijd zijn de Japanners op technisch vlak zowat de wereldleiders. Aan de universiteiten kan men in Japan ook Judo volgen, zoals het amerikaanse model van basket en baseball heb je hier ook judo. Zij hebben iedere avond een judo-training tussen de 2 en de 3u. Bijna uitsluitend randori's (gevechten). Hierdoor ligt het niveau van al deze judoka's vrij hoog en komen judoka's over heel de wereld in Japan trainen. En wij dus ook.
Juist heb ik de 2de judo-training zonder al te veel kleerscheuren overleefd. Bij judo lijkt dat gemakkelijk want die kimono is heel stevig, maar hier in Japan is dat toch niet zo evident, ik bedoel daar mee lichamelijke kleerscheuren. Eerst korte opwarming, daarna worden de buitenlanders vriendelijk verzocht om een lijn te vormen in het midden van de mat(zoals gisteren ook al het geval was, eigenlijk is dat altijd). Vandaag was het 10randori's van 6min. En tussen die randori's zit er 15sec rust tussen. Juist genoeg om je kledij terug op orde te steken. Dus dat is een dik uur non-stop KNOKKEN. Die Jappen kunnen rustig uitrusten langs de kant, zo krijgen wij dus iedere keer een frisse tegenstander. Ik kan u 1 ding verzekeren: "Als de laatste randori juist gedaan is dan krijg je toch een euforisch gevoel omdat je het overleefd hebt. Maar dan moet je nog op je tanden bijten want de training is dan nog niet gedaan. 6min rust en daarna moesten we nog 5x2min ippon-randori doen. Dit wil zeggen wanneer je een vol punt scoort mag je gaan rusten. Na die 10x6min verlang je wel heel hard naar die rust maar dan is het dikwijls moeilijk om dat volle punt af te dwingen en NO-WAY dat ik mij zomaar zal laten vallen om sneller te kunnen rusten.
Als de training erop zit dan ben je weer blij dat je het gedaan hebt. Want dat gevoel..., daarvoor doe ik judo. Bijna niet meer op je benen kunnen staan van vermoeidheid, en dan toch nog een punt kunnen scoren, das pas trainen. Afzien tot de limiet.
AND THE SKY IS THE LIMIT

Sportieve groentjes

Dirk

15 mei 2008

meer foto's zien? klik hier

AFZIEN !!! Momenteel zit ik me conditioneel voor te bereiden in Pakostane in Croatië. We hebben al de nodige uren gesleten in de kajak, op de moutainbike, in de fitness en in mijn loopschoenen :-). Gisteren hadden we 's morgens gemoutainbiked en in de namiddag gekajakt. Ik was zo moe dat ik zelfs geen goesting had om te eten en dat is raar voor mij ze. Deze morgen tijdens de nuchterloop heb ik hetgeweten. Zo een nuchterloop wil zeggen, recht uit uw bed in de loopschoenen en 45min lopen dus zonder eerst te eten. En als je de dag ervoor hard hebt getraind maar eigenlijk niet veel hebt gegeten en dus uw reserves niet hebt aangevuld, dan is zo een nuchterloop AFZIEN ze!!! Ik geraakte bijna niet vooruit. Maar ondertussen heb ik al een beetje gegeten en kan ik er weer tegenaan. En dat zal ook gebeuren want zodadelijk gaan we fitnessen. Ervoor zorgen dat ik wat eens wat spieren bijkrijg want het is nodig. Alé dat zeggen ze mij toch altijd. Sportieve groentjes Dirk

8 mei 2008

10.000, Facebook en terug TRAINEN!!

Na mijn Europese titel heb ik blijkbaar al meer en meer volgelingen gekregen want het bezoekersaantal is reeds ruimschoots de 10.000 gepasseerd. Alvast bedankt aan al de bezoekers, supporters en die-hard-fans dat jullie mij zo volgen en aanmoedigen.

Sinds kort kan je ook fan van mij worden op Facebook. Facebook is een zogenaamde social networking site. Vraag me niet wat dat precies wil zeggen, gewoon een soort vriendenkring op internet en daar kunt ge dus fan van mij worden. Cool e! ;-p

Een dikke week geleden ben ik na een relatieve rustperiode weer begonnen aan de zware trainingsarbeid. Relatief want echt stilgezeten heb ik niet met al die interviews, huldigingen en dan nog af en toe getraind als recreant. Dat terug beginnen trainen deed wel een beetje pijn. Rug vast, pols wat overbelast. Maar zoals Sammy Thaenge zei in het eiland: Pijn is Fijn met een P. Het voelt gewoon goed aan om terug bezig te zijn en te werken naar mijn volgende doel, de Olympische spelen!

Sportieve groentjes

Dirk

25 april 2008

Ook succesvol op studie en media gebied.

Deze woensdag had ik mijn laatste theoretische examen. Na mijn glans prestatie op het EK had ik weinig tijd door al die huldigingen en interviews om te studeren. Maar ook van die tegenstander kon ik met ippon winnen want de prof zei dat het goed was. Nu enkel nog een aantal taken afwerken en dan en dan is alles afgewerkt wat er dit jaar op mijn studieplanning stond. Dan moet ik volgend jaar enkel nog mijn thesis afwerken. Dus hopelijk studeer ik volgend jaar af.
Ik weet niet of iedereen het al weet maar ik sta dus ook in den Humo.

Vorige week gooide hij nog alles plat in Lissabon.
Deze week ligt hij zelf plat, op een papiertje, in HUMO.

Sportieve groentjes

Dirk

18 april 2008

Op bezoek bij Bert Anciaux

Na mijn prestatie op het EK is het al heel druk geweest. Interview hier, huldiging daar. En het stopt maar niet. Eergisteren werd ik nog gehuldigd bij minister van sport Bert Anciaux. Van hem kreeg ik een Ipod van 80gb. Wat echt wel handig is want daar kan ik ook de gevechten van mijn tegenstanders op bekijken juist voor ik op de mat moet. Dus dankzij Bert ga ik waarschijnlijk nog beter kunnen presteren. :-p Bedankt e Bert!
Al die interviews en huldigingen, ge hoort me niet klagen ze. Hoe meer judo in de media komt, hoe beter. Maar toch,... het kriebelt toch al weer hard om weer stevig in de trainingen te vliegen. Dankzij men europese titel kom ik daar niet meer toe. En zonder trainen zal het bij deze ene titel blijven. En dat is niet de bedoeling!!! Alhoewel eens even rust is ook wel goed denk ik en daarna vliegen we der wel weer kei hard in.

Sportieve groentjes

Dirk

In de media

Gisterenavond werd ik thuis heerlijk onthaald door vele vrienden, familie en fans. Er was een klein feestje geregeld in de Willem Tell in Sint-Lenaarts. En ondanks dat bijna iedereen vandaag ook moest werken bleven iedereen allemaal wel redelijk lang plakken. Alvast bedankt aan iedereen voor de massale opkomst en zo mij weeral een onvergetelijke dag te bezorgen.

Voor diegene die eens goed willen lachen, donna had mij maandagmorgen gebeld voor een live-interview maar ik was toen nog maar net terug in het hotel. Echt 100%nuchter was ik toen niet moet ik toegeven.

Sportieve groentjes

Dirk

14 april 2008

Ja Ja Europees Kampioen!!!

Alvast iedereen bedankt voor de vele felicitaties!
Ik weet niet echt wat schrijven.Ik laat het aan jullie over in mijn gastenboek.
Het enigste dat ik nog kan bedenken is:
JA IK BEN EUROPEES KAMPIOEN!!!

WAZAAAAAAAA

Sportieve groentjes

Dirk

12 april 2008

Europees Kampioen!!!

Hallo allemaal! Dirk zit nog in Lissabon, dus breng ik voorlopig een kort verslagje uit in afwachting van Dirk zelf. Het beest van brecht heeft in Lissabon laten zien wat ze in België onder knokken verstaan! Dus voordiegene die nog steeds niet mee zijn Dirk heeft deze namiddag zijn overwinning rage van het voorjaar verder gezet op het EK en heeft daar na een tactisch parcours en een prachtige ippon in de finale een gouden medaille binnen gehaald! Hij kon het moeilijk geloven en is er nog steeds niet goed van. Voor meer foto's, beelden en interviews kan je op www.sporza.be gaan kijken en op alle kranten websites. Morgen is er eveneens op Canvas om 17.30u een samenvatting van het EK. Voor diegene die Dirk willen verwelkomen als hij uit Portugal terug komt kan naar Zaventem gaan maandag rond 10uur, thuis eens teletext in het oog houden voor de vluchturen.

Sportieve groentjes

Maarten

7 April 2008

Tapering

De voorbereiding voor het EK van het komende weekend in Portugal zitten erop. Nu zit ik in mijn tapering periode. Voor sommige onder jullie is dit misschien chinees, voor mij is dat niet. (Ik zal deze zomer zeggen wat dat in het chinees is.) Tapering is eigenlijk een rustperiode na een zware trainingsperiode. En na deze rustperiode voelt men zich helemaal opgeladen en heeft men een piek. Dus hopelijk zal die piek zaterdag echt top zijn en voel ik mij super. Momenteel kan ik me dus niet echt meer voorbereiden. De voorbereidingen moeten al gebeurd zijn. Nu moet ik er gewoon voor zorgen dat ik zo goed mogelijk voor de dag kom. En niet te vergeten zaterdag onder mijn gewicht zit. En dat is af en toe toch wel zwaar. Want niet alleen op de mat gaan wij judoka's extreem (steeds die kwetsuren en toch doortrainen), ook naast de mat gaan wij soms extreem. Bijvoorbeeld wanneer wij ons gewicht moeten maken. Veel vetten proberen te verbranden door lange duurtrainingen en weinig eten(juist genoeg om te recupereren ). Op deze manier proberen we een zo laag mogelijk vetpercentage te halen. Zodat ik niet te veel op vocht moet aftrainen want dat is natuurlijk nadelig. Als je zaterdag uw brood wilt laten snijden, kom dan maar langs bij mij want ik zal zo scherp als een mes zijn. Nu kan ik er wat om lachen maar ik verzeker u, wanneer ik zo ‘s morgens aan een nuchterloop moet beginnen is dat toch wel minder lachen ze! Het plezier van sport is dan wel heel ver te zoeken. Die misserie is natuurlijk snel vergeten als ik daarna een goeie prestatie neerzet. Dus hopelijk zal dat ook dit weekend zijn.
Ik voel me goed, geen echte kwetsuren en ik heb zin om zaterdag nog eens goed te knokken. Dus dat belooft!

Sportieve groentjes

Dirk

26 Maart 2008

Terug een paar weken thuis.

Vorige week vrijdag was de laatste judotraining van de voorbereidingsstage in Hongarije. Maar omdat onze vlucht pas zaterdagavond vertrok hadden we nog bijna een hele dag om Hongarije wat te bezichtigen. Toevallig kwamen we daar ook nog 2 Belgen tegen. Die waren heel gastvrij en nodigde ons, Catherine en ik uit om iets te komen drinken op hun appartement. Zaterdag vertrokken we naar huis, juist op tijd thuis om Pasen te vieren met de familie. Naar jaarlijkse gewoonte judoclub Hirano Brecht (mijn oorspronkelijke club)een opendeur op paasmaandag. Ze vroegen mij om daar op de opendeur training te geven en dat deed ik natuurlijk met veel plezier! Foto's hiervan vind je op de pagina foto's. Op paasmaandag is er in Brecht ook altijd kermis en wordt er door de middenstand ook altijd iets georganiseerd zoals bijvoorbeeld een wereldrecordpoging. Dit jaar was er een wereldrecordpoging T-shirts aantrekken. De gelukkige die dit zou ondergaan was Jef Van Dijck. Omdat men voor zoiets toch ook serieus moet afzien verdiend dit toch mijn respect. Ik kwam hem aanmoedigen en ik kreeg de eer om hem te helpen bij aantrekken van het laatste T-shirt. Het 227ste T-SHIRT!!! Proficiat Jef. Hopelijk kan ik ook in de toekomst ook nog wereldprestaties neerzetten om zo Brecht op de wereldkaart te zetten.

De volgende keer dat ik hiervoor de kans krijg zal het Europees Kampioenschap te Portgal zijn op 12 april. Tot dan train ik nog in België.

Sportieve groentjes

Dirk

19 Maart 2008

Voorbereidingstage's voor het EK

Momenteel zit ik in Hongarije als voorbereiding op het komende EK in Lisabon. Vorige week had ik al een gelijkaardige stage in Tjechië en van daaruit is de hele Belgische delegatie (Catherine Jacques en ik) naar hier doorgereisd. Na mijn 2de plaats in Hamburg en mijn definitieve qualificatie voor de Olympische Spelen kreeg ik een dikke week rust van mijn coach Danny. Dat was hoog nodig maar door deze rust was ik even uit ritme en waren er enkele kilo's bijgekomen. En toen het harde trainen vorige week weer starte, werd ik dat goed gewaar. De piek was voorbij en het heeft even geduurd voor alles weer goed draaide op de mat. Dus het was al 1,5 week serieus AFZIEN!!!! Dikwijls reageerde ik te laat of draaide ik niet snel genoeg in. Dit had tot gevolg dat ik af en toe PATAT met mijn bakkes op de grond viel. Maar sinds vandaag is het terug beter en kan ik weer pattaten uitdelen. En zo hoort het ook te zijn.

Sportieve groentjes

Dirk

4 Maart 2008

Mijn deelname aan de Olympische Spelen is nu een feit

YES!!!!

Na het a-tornooi dit weekend in Praag kunnen er enkel nog punten worden gepakt op het EK. De punten die mijn tegenstanders daar kunnen verdienen zijn te weinig om mij nog uit de top 9 van de europese ranking te krijgen. Hierdoor kan ik dus zonder al te veel stress naar het EK in Lisabon gaan op 12 april. Daar zullen ook deze keer weer trouwe supporters mee afreizen om mij vocaal te ondersteunen. Al diegene die zich geroepen voelt om mij daar te ondersteunen op het EK mogen het altijd laten weten. Dan kan er afgesproken worden met de andere supporters zodat jullie 1 blok kunnen vormen. Die Portugezen zullen het geweten hebben ik daar moest vechten.

Sportieve groentjes

Dirk

23 februari 2008

2de op Super-A-Tornooi in Hamburg

Ja ik weet het, weeral 2de!

Mijn dag ging als volgt: De openingswedstrijd vocht ik tegen judoka van Qatar. Niet echt een goede judoka maar bij zo van die niet-voor-judo-bekenden-landen moet je altijd opletten want je weet nooit wat die uit hun mouw proberen te schudden. En dat bleek ook want ondanks dat ik de match controleerde kreeg ik een koka tegen. Maar al snel kon ik dit rechtzetten door hem ippon te gooien met katagurma. De volgende match was tegen de Fransman Fernandes. Op het Super-A-tornooi in Rotterdam was ik nog verloren tegen hem in de herkansingen. Dus oppassen geblazen maar nu was het mijn moment om revanche te pakken. En dat deed ik ook. Door heel tactisch te vechten kon ik hem uit de wedstrijd houden en hierdoor kreeg hij ook nog eens strafpunt. Koka voor en deze voorsprong kon ik vasthouden tot het einde. De volgende ronde tegen de Zwitser Papaux. Op het EK van vorig jaar had ik nog van hem verloren in de herkansingen. Dus weer een revanche matchke! En ja ja, na een gelijkopgaande wedstrijd kon ik hem op 16 seconden voor het einde yuko gooien. En zo was de match beslist want daarna heb ik natuurlijk gewoon de tijd uitgevochten. Mijn 4de wedstrijd kwam ik tegen de Portugees Pina. En ook tegen hem had ik vorig jaar op het EK verloren dus voor de verandering weer een revanche. En ja ja ja, ik deed het weer. Al redelijk snel in de wedstrijd kon ik hem ippon scoren met make-komi links, op naar de halve finale. Dit tegen Bokiev van Tajikistan. Ge zult dit waarschijnlijk niet geloven maar weer revanche match. Want 2jaar geleden verloor ik hier in Hamburg nog tegen hem. Sindsdien heb ik niet meer tegen hem gevochten dus: WEER REVANCHE!!! En ja ja ja ja, door ook weer vrij tactisch te vechten kon ik hem ook uit de wedstrijd houden en kreeg hij zelfs 3 strafpunten. Dus stond ik wazari voor. Op het einde kreeg ik ook nog een strafpunt omdat ik passief vocht. Het was nu aan hem om te komen, ik ging natuurlijk geen risico's meer nemen, ik stond toch goed op voorsprong. Dus een strafpunt was niet erg, en zo kon ik de tijd volmaken.
En dan, de Finale. Dit tegen de Europees Kampioen van 2006 en Vice-wereldkampioen van 2007. Dat beloofde een zware wedstrijd, maar vorig jaar op het EK had ik nog tegen hem gewonnen. Dus het was haalbaar. De wedstrijd was gelijk opgaand maar Mammadli had al een paar aanvallen meer gedaan als ik dus ik moest terug een beweging doen wou ik geen strafpunt krijgen. Maar helaas was dat geen goeie beweging en werd ik overgenomen met ippon als gevolg. Ale overgenomen, ik ging bijna vanzelf liggen. Zware fout! Maar volgens de wijze raad van mijn coach Danny Belmans is 1 fout maken op een hele dag niet veel. Maar toch val ik liever door een mooie beweging van mijn tegenstander dan een stomme beweging van mij. Het grappige eraan is dat ik vandaar bijna allemaal revanche matchen had en uiteindelijk verlies ik een revanche match van mijn tegenstander. Dus Zo af en toe geprikkeld worden door in uw kopke te zeggen: deze keer geef ik u een pakske slaag! blijkt een goeie stimulans te zijn. Ook voor mijn tegenstanders, ja.
Besluit: Ik zei vorige week dat ik mijn goeie vorm zou bevestigen en dat is ook gebeurd op de dag van de revanches. En ja ook nu was het spijtig van de finale, maar door dit resultaat ben ik vrij zeker voor mij ticket van de Olympische spelen. Dus: Beijing be ready for the beast from Brecht.

Sportieve groentjes

Dirk

16 februari 2008

2de op A-Tornooi in Wenen

Vandaag was het weer zo ver. Weer een selectie-tornooi waar ik punten kon pakken voor me te kwalificeren voor de Olympische Spelen. En na vandaag sta ik weer een stapje dichter richting Peking. In mijn eerste wedstrijd vocht ik tegen een Tjech. Goed tegen gevochten en na een 3tal minuten kon ik met houdgreep winnen. Mijn 2de wedstrijd zou ik uitkomen tegen de Nerderlander Van Dijck maar die bleek gekwest te zijn dus moest ik niet vechten. Hierdoor had ik 2u niets te doen. Dus moest ik helemaal opnieuw mijn opwarming doen. Dat deed ik dus ook, achter af bleek ook goed, want de volgende wedstrijd moest ik tegen de Italiaan Madalloni en tegen hem kon ik winnen (na serieus aan zijn arm te sleuren, die wou maar niet afkloppen!!!) met een armklem. Mijn volgende tegenstander was een Braziliaan. Deze had al mooie judo laten zien. Deze wedstrijd volgde heel snel op mijn vorige maar moest ik deze winnen zou ik langer rust hebben. En daar ging ik dus voor. Ik kon de Braziliaan na een 2tal minuten al doen afkloppen door een wurging. Dus verdiende rust, even dan toch. In de halve finale kwam ik tegen de Let Zilionis. Tegen hem had ik in Moskow vorig jaar nog gewonnen maar toen had hij het weekend erop het A-tornooi in Bucarest gewonnen. Dus zoals met de woorden van mijn coach Danny Belmans: Poten erop, En mijn judo doen. Hem niet in de wedstrijd laten komen. Zo gezegt, zo gedaan. Ik kon wazari scoren en in de laatste minuut kon ik er nog één scoren. 2 wazari's is in judo gelijk aan 1 ippon en dus had ik gewonnen en zat ik in de finale. De finale vocht ik tegen een andere Tjech, Jezek. Hij had vorig jaar het A-tornooi in Birnigham gewonnen en vandaag draaide hij ook goed dus weer een lastige klant. De wedstrijd begon goed maar na 1,5min moest ik uit een beweging draaien en raak met 1 schouder de grond maar land op mijn knieën. Normaal gezien (wat ook andere scheidsrechters bevestigen) is dit een koka waard. Maar de Tjech had de scheidsrechters aan zijn kant en kreeg een Wazari. Groot verschil, maar toch gaf ik de moet niet op. Ik bleef aanvallen, en dat leverde mij nog een koka op doordat de Tjech een bestraffing kreeg voor passief vechten. Naar het einde toe moest ik blijven komen en risico's nemen en viel ik nog een keer op mijn gat, met als gevolg nog een koka achter. De rest van de tijd heeft hij het gevecht ontlopen, maar moest ik met wazari voorstaan zou ik hetzelfde doen ze!
Besluit: Goeie dag, goed gevochten. Bevestiging dat ik in dezelfde goede vorm ben als vorige week. Enkel finale was spijtig, maar ik ga dat volgende week proberen goed te maken.

Sportieve groentjes

Dirk

9 februari 2008

5de op Super-A-Tornooi in Parijs

Zaterdag op het super-a-tornooi in parijs heb ik dus een 5de plaats behaald. Mijn eerste match begon ik tegen een judoka uit Mali. Onbebekend judoka, en meestal moet je daarvoor opletten want die reageren onvoorspelbaar. Nog eens goed gewaarschuwd door mijn persoonslijke trainer Danny Belmans begon ik gecontroleerd aan de match. En zo als voorspeld deed deze judoka rare dingen maar dat belette me niet om na enige tijd in houdgreep te nemen en zo ippon te scoren. De volgende wedstrijd vocht ik tegen een Turk. Ook onbekend voor mij en ook tegen hem kon ik winnen met ippon. Dit nadat ik hem wazari had gegooid en gevolgd naar houdgreep. De 3de match voorspelde een zware match te worden. Dit tegen de Israëlier Rasvozov, de verliezende finalist van 2 weken geleden op het a-tornooi in Tibillisi. Ik had er al 2 keer tegen verloren en 1 maal van gewonnen. Dus nu was het de moment om het in evenwicht te brengen. En zo gebeurde het ook ik kon hem na een kleine 2 minuten al ippon scoren. Een zware klant al uitgeschakeld dus. Mijn 4de match was tegen een Cubaan. Ook een bekende en ook weer een goede judoka. Maar wel te pakken. De wedstrijd was gelijk opgaand en naar het einde toe kreeg ik meer kansen maar ik kon ze niet afmaken. Hierdoor moest de match beslist worden in de golden score. Ook hier had ik enkele kansen maar de cubaan trok aan het langste eind en kon een koka (de kleinste score) scoren. Hierdoor werd ik naar de herkansingen gestuurd. Mijn eerste match in de herkansingsronde kwam ik tegen de pool Krewelefski. Op het a-tornooi in Birmingham vorig jaar kreeg ik er geen vat op en toen won hij de match. Deze keer kreeg ik hem wel onder controle en ik kon hem al snel ippon gooien. De volgende wedstrijd was tegen de fransman Bonnhomme. Ik had er vorig jaar in Rome al eens van gewonnen maar nu vocht hij voor thuispubliek dus ik zou weer uit mijn pijp moeten komen want ik kon hem koka gooien pas in de laatste 20sec van de match. Al een geluk want de zware match tegen de cubaan voelde ik nog goed in mijn lichaam. Voor de 3de plaats kwam ik tegen een vrijwel bekende judoka voor mij. Het was Koen Sleeckx de judoka die voor mijn tijd in 73vocht en nu aan een come-back bezig is. Op het Belgisch Kampioenschap in november klopte ik hem nog met ippon. De wedstrijd was gelijk opgaant en na de 5min was het nog altijd gelijkstand. Hierdoor weer golden score, en het heeft tot een heel eind in de golden score geduurd voor Koen een koka kreeg van de scheidsrechter. Een zeer betwistbare koka want ik deed een beweging en viel op mijn buik maar de scheidsrechter besliste daar anders over. Maar ja het zei zo, ik had hem maar eerder moeten gooien. En er heeft toch een Belg gewonnen dat is dan ook weeral iets. Met deze 5de plaats verdien ik ook nog redelijk wat punten om me te plaatsen voor de Olympische spelen maar ik had toch liever 3de geweest ze!!!
Als besluit: Heel goed geknokt, maar die golden score's liggen me precies toch niet zo goed. Och volgende keer dan win ik er wel eentje.
Ook nog nen dikke merci aan de vele afgereisde supporters, die geprobeerd hebben om mij naar die medaille te schreeuwen. Aan hen zou ik willen zeggen: Volgende keer smeert ge uw keel beter(alcoholische drank mag), en roept ge nog harder. Maar toch bedankt om te supporteren.

Sportieve groentjes

Dirk

27 januari 2008

Tornooi Tbilisi

Donderdagavond richting Tbilisi vertrokken. Vrijdag morgen om 5u waren we op de kamer en konden we onze verloren slaap inhalen. Wat wel nodig bleek te zijn want tot 's middags geslapen. Had het aan mij gelegen nog langer geslapen maar de verbouwingswerker met zijn drilboor en de claxonnerende automobilisten besliste daar anders over. Opstaan rustig een filmke zien en dan nog eens goed zweten voor mijn gewicht te maken. En je raad het nooit dan weer terug in mijn bed. Zeer productieve dag dus! De competie-dag zelf voelde ik mij vrij goed. De eerste wedstrijd was tegen een onbekende judoka van azerbejan. Het heeft tot in de golden score geduurd eer ik een score kon maken. Ippon met een armklem. De 2de wedstrijd zou een moeilijke wedstrijd worden. Dit tegen de bulgaar Georgi Georgiev, de judoka waar ik 2jaar geleden op het tornooi van Parijs tegen verloor en die uiteindelijk Parijs ook won. Dus ik moest uit mijn pijp komen. En dat deed ik ook. Ik vocht tactisch goed en kon zo ervoor zorgen dat de bulgaar een strafpunt kreeg en ik won. De 3de match was tegen een onbekende rus. Na enige tijd kwam ik een strafpunt achter en daarna liep ik nog op een wazari. Dit verschil kon ik niet meer ophalen en zo moest ik wachten om te zien of ik nog herkansingen had. Dat bleek ook te zijn en dit tegen een onbekende Georgier. Hij vocht dus voor eigen publiek. Dat gaf hem blijkbaar een extra impuls want ik kon niet echt vat op hem krijgen. Na een 3tal minuten wist hij zelfs mij te vloeren met een ippon.
Conclusie tornooi in Tbilisi: Ik voelde me goed, maar de judo zelf draaide niet zo goed. 2 gewonnen, 2 verloren. Volgende keer beter e!!!

Sportieve groentjes

Dirk

24 december 2007

Prettige feestdagen.

Na de weer lange terugreis vanuit het verre Oosten ben ik juist op tijd terug in België om de feestdagen hier mee te maken. Als ik terugblik op de trainingsstage in Japan, dan ben ik heel tevreden. Ik heb daar hard kunnen trainen en zonder al te zware kwetsuren terug gekomen. Nu nog een paar kleine dingetjes bijschaven, en dan ben ik klaar voor de selectietornooien eind januari.
Voor al diegene die op mij hebben gestemd voor Sporthunk van het jaar. Hartelijk bedankt. En voor al de rest: Als ik u tegenkom, ooohhhh oooohhhh oooohhh(beetje kerstsfeer). Ja als ik u tegenkom: Ippon op uw bakkes!!! ;)

Aan iedereen al een Zalig kerstfeest gewenst.

Sportieve groentjes

Dirk

11 december 2007

Stemmen!!!.

Het eerste bericht vanuit Japan staat er nog maar juist op of ik ben er al met het volgende. Ik heb juist vernomen dat er op sportwereld een poll wordt gehouden over de meest sexy sportman. En ik vind dat nummerke 17 toch mijn voorkeur heeft. Dus allemaal surfen naar http://www.sportwereld.be/polls/ en liefst stemmen op nummerke 17.

Sportieve groentjes

Dirk

11 december 2007

Stage Japan.

Hallo, Ik zal nog maar eens iets van mij laten horen. Momenteel zit ik in het land van de rijzende zon, het verre Japan dus. Ik ben hier met de nationale ploeg op stage in Japan omdat Japan toch het judo land bij uitstek is. Hier is judo ontstaan en daardoor vindt men hier nog altijd de judo in zijn puurste vorm. Wij westerlingen hebben meer kracht-judo en hier wordt meer technische gewerkt dus het is hier de ideale leerschool om ons nog wat bij te schaven. De 2de week is al halverwege en alles loopt naar wens. Geen echte blessures en op judo vlak gaat alles goed. Ik heb al een paar techniekjes die wat beter lukken. De pakking die al wat beter is geworden. En niet te vergeten de scouting van de tegenstanders. Want deze week zitten we op een stage na het a-tornooi hier in tokyo. Er zijn dus ook nog andere landen aanwezig. Dus kan ik ook nog tegen eventuele concurrenten voor de toekomst vechten. Zoals bijvoorbeeld de Koreaan die wereldkampioen is geworden dit jaar in Rio, altijd leuk om eens een partijtje tegen te knokken. Of de jappaner waar ik tegen verloren ben op het WK, die zijn hier allemaal dus het is wel interessant om te weten hoe je tegen die mannen vecht en hoe je die in de toekomst zou kunnen gooien.
Het is hier echt plezant om judo te doen. Het niveau van de judo ligt hier zo hoog dat ik echt met de volle goesting nog een paar extra randori's (gevechtjes) doe. Ook al ben ik moe en heb ik wat pijn, meestal kan ik me dan toch niet inhouden om nog eentje extra te vechten. Dat is voornamelijk de reden ook waarom ik zo graag naar Japan ga. Omdat mijn passie voor judo hier alleen maar groter wordt.
Ale ik ga eens wat rusten want als ge hier niet goed recupereerd dan wordt ge hier een beetje gebruikt als valpop. En dat is niet zo aangenaam (heb ik van horen zeggen e).

Sportieve groentjes

Dirk

4 november 2007

Belgische Titel verlengt.

Gisteren heb ik in Hasselt mijn Belgische titel bij de senioren voor de vierde keer op rij behaald. Omdat heel dit judoseizoen in teken staat van plaatsing voor de Olympische Spelen, en de federatie ons super zwaar programma toch een klein beetje wou verlichten werden al de elite's rechtstreeks geplaatst voor heb Belgisch Kampioenschap. Hierdoor moest ik op het BK nog eerst een voorwedstrijd doen tegen de 3de van het Vlaams Kampioenschap. Joost Van der Made had een derde plaats op het Vlaams dus moest ik tegen hem beginnen. Vorig jaar stond ik nog met hem in de finale op het BK dus het beloofde weer een pittige wedstrijd te worden. En dat was het ook, ik kon tot twee keer toe een yuko scoren maar ik moest de 5 minuten voorziene speeltijd uitvechten want ik kon Joost niet met een vol punt(ippon) eruit gooien. De 2de wedstrijd was tegen een vrij jonge judoka uit wallonië. Na een beetje mijn tegenstander af te tasten qua pakking kon ik hem vrij snel in armklem krijgen en dus winst voor mij. De derde westrijd kwam ik tegen een andere jonge judoka uit wallonië. Hij was dit jaar 5de geweest op het EK voor junioren, dus ik moest toch een beetje opletten dat hij mij niet verraste. Ook deze wedstrijd wachtte ik rustig mijn moment af en kreeg ik een ippon omdat ik mijn tegenstander 25 seconden in een houdgreep kon houden. En dan de finale nog, zoals verwacht vocht ik tegen Koen Sleeckx. Koen was enkele jaren geleden gestopt als international maar sinds dit jaar heeft hij toch weer de judokriebels gekregen en is hij terug competities gaan doen. En niet zonder succes want hij werd wereldkampioen op de Militaire wereldkapioenschappen. Het zou dus een mooi duel kunnen worden, en dat werd het ook. Omdat we elkaar goed kennen weten we ook goed elkaars technieken. Dus het had een vrij gesloten wedstrijd kunnen worden, maar beide gingen we voor de volle score's en hierdoor kregen we een boeiende match. Na een minuutje kreeg ik de kleinste score (koka) doordat ik een beweging van Koen kon counteren. Nog een minuutje later kon ik nog eens scoren hierdoor kreeg ik een iets grotere score (yuko). Omdat Koen yuko en koka achterstond moest hij proberen te scoren, hierdoor kon ik rustig het juiste moment afwachten. Dit gebeurde ook, met nog een minuut op het scorebord kon ik Koen op zijn rug gooien: Ippon. Toen ik deze beweging deed kwam Koen zijn knie niet al te zacht in aanraking met mijn edele delen. Juist Belgisch Kampioen geworden maar een nogal slecht moment om zo veel pijn te hebben aan mijn knikkers. Toch zeker wanneer er een hele zaal op staat te kijken en achteraf ook heel vlaanderen want Sporza was aan het filmen. En ja, daarjuist heb ik het al op Sporza gezien. Dus ik zal het de komende weken weer veel vragen kunnen verwachten hoe de situatie is met mijn ballen. Maar ja ik ben toch maar weer Belgisch Kampioen e!

Sportieve groentjes

Dirk

Nieuwe sponsor: TRISPORT .

Hallo, ik keek nog eens naar mijn website en zag dat ik nog ongelofelijk belangrijk nieuws was vergeten te vertellen aan jullie. Trisport een belgisch merk van voedingssupplementen, gelooft in mijn sportcarrière en heeft besloten om me aan handje te helpen. Ze gaan er onderandere voor zorgen dat ik mede dankzij hun producten mijn lichaam steeds de nodige vitamientjes en mineraaltjes ter beschikking heeft om goed te fucntioneren. Jullie weten allemaal (of dan nu toch) dat wij judoka's altijd kei hard moeten trainen. En dan ook nog eens op ons eten moeten letten voor in onze gewichtsklasse te blijven. Deze combinatie zorgt er wel eens voor dat er tekorten opduiken in mijn bloed. Maar dankzij trisport zal dat allemaal verleden tijd zijn. Dankzij hun producten zal ik niet echt meer of harder kunnen trainen, want dat zit al aan het maximum, maar mijn lichaam zal beter kunnen herstellen van de trainingen. En dus onrechtsreeks zal ik toch wel meer en harder kunnen trainen. Hip Hip Hoi!!! Alles samen gevat: Ja ja,... ik heb ne sponsor! Bezoek ook eens hun site op www.trisport.be of klik op hun icoontje bij de andere sponsors.

Sportieve groentjes

Dirk

18 september 2007

Eindelijk even rusten.

Sinds vandaag ben ik terug van Baku(azerbijan) mijn laatste A-tornooi van 2007. Na het WK heb ik er 3 gehad waarvan Baku het laatste was. Eerst heb ik Birmingham gehad de week na het WK. Het weekend daarna was het in Rotterdam en het voorbije weekend was het dus in Baku. Enkel in Rotterdam heb ik met mijn 7de plaats een redelijk resultaat neer kunnen zetten. In Birmingham heb ik één wedstrijd kunnen winnen en dan verloren. In Baku verloor ik mijn eerste wedstrijd en had geen herkansingen. Hoewel op bijna al die tornooien dezelfde atleten deelnemen staan er telkens andere atleten op het podium. Dit is laat nog maar eens blijken hoe zwaar de concurrentie is in de -73kg. Maar zelf ben ik niet tevreden over mijn prestaties. Ik had een piek op het WK maar heb die niet kunnen doortrekken op de A-tornooien. Ik stond niet meer fris op de mat. Een mogelijke oorzaak hiervoor denk ik dat ik moet zoeken bij mijn allergie voor huistofmeid. Want na het WK heb ik thuis heel veel last gehad van allergie. Piepende adelhaling, verstopte neus en tranende ogen. Hierdoor sliep ik heel slecht. Om iedere keer uitgerust te zijn het volgende tornooi moet in die enkele dagen tijd die wij hebben voldoende recupereren, rusten en slapen dus. Maar als je vele nachten wakker ligt van het hoesten dan komt er van die recuperatie niet veel in huis.
Eind januari is het eerst volgende selectie-tornooi voor de Olympische spelen. Zo zijn er nog 5 + het EK. Dus ik ben nu al gewaarschuwd om dan fris te zijn en tijdens die zware reeks van tornooien voldoende te rusten. Want ik zal nog enkele medailles moeten pakken voor ik naar Peking mag gaan.
Daarom nu even rusten en dan weer vollen bak trainen!!!!

Sportieve groentjes

Dirk

Terug van WK in Brazilië.

Na bijna 2 weken in Brazilië te zijn was ik volledig uitgerust en geacclimatiseerd. Ik was maar 2 dagen thuis geweest na de stage in Japan en was dan al vertrokken naar Brazilië om mij zo goed mogelijk aan te passen. Sommige onder jullie zullen nu wel vragen was dat niet te veel, eerst universiades, dan direct Japan en van daar bijna direct naar Brazilië. Hierop kan ik u duidelijk nee antwoorden. Samen met mijn persoonlijke trainer Danny Belmans had ik gekozen voor deze formule. Dit wel tegen de mening in van de mensen die in de sportcommisie van de federatie zitten. Zij zeiden dat het te zwaar ging zijn. Maar achteraf blijkt toch maar dat niemand mij zo goed kent als mijn persoonlijke trainer want ik voelde mij super de dag op het WK. De eerste 2 kampen won ik vrij snel met ippon. De derde wedstrijd kwam ik tegen de jappaner Kanamaru. Jappaners zijn altijd van hoog niveau en hebben ook dikwijls een licht voordeel bij de scheidsrechter. Zo is bleek ook na 2 minuten van het gevecht. Ik controleerde de match volledig, ik viel aan en hij kon niets doen. Toch kregen we beide een strafpunt voor passief vechten. Het mijne was onterecht volgens mijn mening (en van vele andere en ook één hoekrechter) maar een Jap heeft altijd het voordeel dat hij ne Jap is. In de laatste minuut krijg ik nog een strafpunt voor een valse aanval(ook betwistbaar) en zo verlies ik de match. Als ik kritisch voor mezelf ben zeg ik: "Als ik wil winnen moet ik hem maar gooien punt uit." Als besluit voor mijn eerst WK: Ik had een goeie dag, maar mede dankzij de scheidsrechter een slecht resultaat

Sportieve groentjes

Dirk

29 augustus 2007

Het leven van samurai is een eenzaam leven

Net terug uit Brazilië. Nadat de rest van de belgische ploeg naar huis is vertrokken zit ik hier nu al enkele dagen moederziel alleen. Maar zoals in de titel al zei: Het leven van een samurai is een eenzaam leven. De judotrainingen in mijn ééntje afwerken vind ik niet zo erg. Af en toe de raad van een coach zou wel goed zijn maar kom, ten slotte moet je het in uw eentje doen bij judo. De krachttraining is wel moeilijker om dan tot het uiterste te gaan. Dan is het echt verstand op nul en doorgaan. Morgen namiddag zal het weer zo zijn. AFZIEN. Eerst in de voormiddag zal het weer judo zijn. Waarschijnlijk weeral in het midden gaan staan en 6 randori's van 6min achter elkaar doen. En daarna nog een paar naar believen. De laatste 2 dagen is het altijd al 6 randori's in lijn geweest, dat valt mee ten opzichte van in daarvoor want toen was het altijd 8 in lijn. Morgen is het dus de laaste trainings dag en dan vrijdag huiswaarts. Voor 2 dagen want zondag vertrek ik naar al richting Brazilië. Maar eerst een efkes mijn kop laten zien. Want die missen mij naart schijnt. Ik ga nu nog eens ne keer goed rusten om morgen nog eens de laatste keer der een lap op te geven.

Sportieve groentjes

Dirk

20 augustus 2007

Van Tokai naar Katsuura

Vandaag verhuizen we van de universiteit van Tokai naar die van Tsukuba. Men valies was nog maar juist uitgepakt of ik kan ze weer inpakken. Alé zo is da eigenlijk altijd wel maar kom. Hier in Tokai heb ik uiteindelijk maar 1 judotraining kunnen doen omdat er werken gingen gebeuren in de zaal en dus werden al de trainingen vanaf vrijdag namiddag afgelast. En daarvoor ben ik dus zo snel mogelijk van Thailand naar Japan vertrokken. Om zoveel mogelijk te trainen. Tof ze, had ik dat geweten dan had ik beter nog wa langer in Thailand gebleven. Daar kon ik ook lopen en fitnessen. Maar het is nu zo en ik ga er ni meer over zagen.
Nu ga ik ermee stopppen want den taxi is erbijna en ik moet me voorbereiden op de reis van 3u. Dat wordt weer leuk zweten! Want het is hier dus ook weer pokke warm.
Alé tot zweets

Sportieve groentjes

Dirk

14 augustus 2007

Als test oke, maaar toch niet tevreden over mezelf

Gisteren heb ik de moeten vechten op de universiades te Bangkok(Thailand). 's Morgens vroeg moesten we gewogen worden en ik werd goed gekeurd. Dus de eerste match was al gewonnen. Na een goede opwarming met men waalsec collega van -66 Jean-Yves was ik klaar voor de competitië. De eerste match was tegen een Pool. Een klein geblokt mannetje dat explosief uit de hoek kwam. Na een paar minuutjes aftasten kon ik hem toch in houdgreep nemen en zo een ippon bekomen. Maar deze wedstrijd had bewonderswaardig meer energie gekost dan ik dacht. Want na deze wedstrijd was mijn linkerarm verzuurd. Ik dacht, met die houdgreep kon dat wel gebeuren want ik neep vrij tot zeer goed door. Om niet te zeggen dat ik bijna zijn kop af zijn romp schroefde. De tweede match was tegen een moldavieër. Een toch wel niet te onderschatten tegenstander. Voor de wedstrijd voelde ik al dat mijn lichaam niet op en top in orde was. En zo bleek ook tijdens de wedstrijd, ik kon niet versnellen en durfde ook niet echt risico's te nemen. Heel de wedstrijd ging het gelijk op maar in de golden score kreeg ik een koka tegen. Achteraf bekeken was dit niet zo een slechte wedstrijd maar toch ben ik niet content. Gewoon al om het feit dat ik niet kon doorgaan. En dit kwam denk ik omdat ik hier al van in het begin (dus anderhalve week) aan het zweten was door de warmte en enkel water dronk. Dus geen extra elecrtolyten. Ik denk dat ik hierdoor niet da extra tandje bij kon steken tijdens de wedstrijd. Uiteindelijk is het wel een goeie test geweest voor het WK in Rio omdat we daar in dezelfde omstandigheden zullen vechten. En dus weet ik nu dat ik daar van te voren al veel sportdrank zal moeten drinken. Voor de rest is alles goed met mij, enkel wel wat teleurgesteld over het resultaat. Ik had graag nog een paar meer matchen gevochten maar ja. Het kan niet altijd meezitten.
Nu vertrek ik naar Japan om me voor te bereiden op het WK. Dus daar zal het knokken worden.

Sportieve groentjes

Dirk

14 augustus 2007

Vandaag afvallen, morgen vechten.

Vandaag heb ik een drukke dag achter de rug. Eerst was ik gaan kijken naar de Judo. Daar na moest ik nog een ticket gaan kopen om donderdag door te kunnen vertrekken naar Japan om te trainen voor het WK. Maar dat eventjes gaan kopen is achteraf niet eventjes gebleken maar een 4u. En dat de dag voor de competitie, ideaal is wat anders. Maar ondertussen verloor ik ook wel gewicht dus zo erg was dat ook weer niet. Daarjuist nog een beetje gaan zweten voor juist onder de 73 te zitten. Dat is OK. Nu nog een goei dutje doen en dan ben ik klaar om men kimono-vestje aan te trekken en te gaan knokken.
Ik zal morgen of overmorgen het resultaat hier wel neerschrijven.

Sportieve groentjes

Dirk

6 augustus 2007

Aankomst op Universiades te Bangkok (Thailand)

Hallo, momenteel zit ik en Bangkok (Thailand) waar de Universiades deze keer plaatsnemen. Voor diegene die niet weten wat Universiades zijn, dat zijn zo een beetje de Olympische spelen voor mensen die aan de hoge school of universiteit studeren. En dat is er ook aan te zien, wat een organisatie en een gedoe. Ik ben gewoon van normaal nen dag voor de competitie aan te komen, rustig aan men gewicht werken en dan de dag erna vechten. Hier zal dat niet het geval zijn want ik vecht pas volgende week.
Het is hier zo wat een klein dorpke in Bangkok zelf, waar ge enkel met een speciaal pasje kunt binnen geraken. Het is echt wel chic! We kwamen op de luchthaven aan en we kregen direct een echte bloemenkrans rond onze nek gehangen. Of dit nu een gebaar was om ons te verwelkomen of eerder een manier was om de zweterige lijfgeuren te camoufleren moet ge zelf maar beoordelen. Ik geef toe, na 11u gevlogen te hebben is het lavendel-fris wel ver te zoeken. Verwelkte lavendel past beter denk ik. Maar ik denk toch dat het als verwelkoming was, want ja al die fans hier in Thailand hebben mij nog niet dikwijls in lijvende leven gezien e. Het eten is enerzijds fantastisch en anderzijds rampzalig. Fantastisch omdat zo lekker is, veel keuze en we kunnen op ieder uur van de dag wel iets te eten krijgen. Rampzalig om dezelfde fantastische dingen die ik juist heb opgenoemd. Voor iemand die nog een beetje moet afvallen is dat echt wel geen goede situatie. Maar we zullen proberen om me in toom te houden. We hebben hier ook 24u per dag internet beschikbaar dus normaal gezien kan ik geregeld een verslagske hier op mijne site zetten.
Ale hier ga ik het bij laten want hier is het ondertussen al een beetje donker aan het worden en ik deze nacht heb ik geen oog dicht gedaan op het vliegtuig.

Dus deze keer Sportieve slaapwellekes

Dirk

30juni 2007

Transfer naar Koksijde

Hallo, het is weer een tijdje geleden dat ik nog eens iets van me heb laten horen en bij deze is dat dus weer gebeurd. Het is de laatste tijd stilletjes geweest op vlak van judo eenerzijds omdat de tornooien eventjes gedaan zijn en anderzijds omdat ik examens had op school. De examens heb ik zo goed mogelijk gedaan (ik weet de uitslag nog niet, maar ik denk vrij positief) en ondertussen heb ik mijn judotrainingen ook hervat. Op gebied van judo is er bij mij ook iets veranderd, ik ben namelijk getransfereerd naar JC Koksijde. Zij toonde al enkele jaren interesse in mij om hun interclub ploeg te versterken, maar omdat ik met Brecht tot dit jaar nog altijd in de hoogste klasse vocht wou ik in Brecht blijven. De interclub-ploeg van Brecht zakt volgend jaar af naar 2de divisie (wat de meerderheid niet zo erg vind want vele denken dat het niveau in 2de meer aanleunt bij hun niveau) hierdoor vinden ze het ook niet erg dat ik in 1ste wil blijven (ook meer mijn niveau) en dus naar een andere club wou. Waarom ik nu juist voor Koksijde heb gekozen en geen ander club is: omdat er enkele judoka's van de Duitse ploeg waarin ik vecht ook met Koksijde meevechten, ook omdat Koen Sleeckx (mijn voorganger in -73) ook in die ploeg zit en natuurlijk omdat ik er financieel een klein beetje beter van wordt. En als er dan al eens iets te verdienen valt met de judo, hebben er velen mij aangeraden om dat toch mee te pikken. Hopelijk is deze transfer niet alleen voor mij goed maar ook voor mijn nieuwe club JC Koksijde.

Sportieve groentjes

Dirk

6mei 2007

3de op Super-A-tornooi in Moskow

Al zeg ik het zelf, ik heb niet slecht gevochten. Vorig weekend voelde ik me redelijk goed, won twee wedstrijden en daarna verloor ik er twee. Ik was zeer tevreden over men wedstrijden want ik vocht goed. Enkel tegen de Georgiër verloor ik in golden-score en over die wedstrijd was ik ontevreden want ik had een kleine score moeten maken. Maar ja het kan niet altijd prijs zijn é.
Nu in Moscow voelde ik me lichamelijk weer super. Mentaal had ik het zwaar want deze week was mijn grootmoeder overleden en die werd vandaag begraven. Dit is nog maar eens een bewijs van hoe hard topsport kan zijn.
Men eerste wedstrijd moest ik tegen een Bastea (Roemeen). Bij hem kon ik een koka scoren met houdgreep en daarna heb ik de wedstrijd uitgevochten. De tweede wedstrijd moest ik tegen Zelonijs (Let). Een oude rot in het vak met pakken ervaring dus. Maar ik wist hem uit de wedstrijd te houden en hij kreeg een strafpunt voor passief vechten. Nadien de rest van de wedstrijd uitgevochten. Men derde wedstrijd ging een klepper worden. Dit was tegen de rus Mezhidov, de regerende Europees kampioen. Beiden kregen we vele kansen om elkaar te gooien maar niemand kon scoren en dus na 5 minuten bleek de wedstrijd onbeslist en moest er dus golden-score worden gevochten. Na twee minuten kon ik yuko scoren met een soort van kataguruma op de knieën. In de halve finale kwam ik tegen een Turk, Huysuz. Vorig jaar had ik er al eens tegen gewonnen op het tornooi in Hamburg, dus dit moest ook doenbaar zijn. Na tweetal minuten krijg ik een bestraffing omdat ik het gevecht zou hebben ontlopen. Naar mijn mening onterecht, want de tegenstander had nog geen enkele aanval gedaan en hij moest dus eigenlijk bestraft worden. Maar ja in judo heb je scheidsrechters nodig en dus respecteer ik hun beslissing. En als je de beste wil zijn moet je de tegenstander maar kunnen gooien. Dat deed ik dus ook maar ik kreeg maar een yuko. Dus ik stond op voorsprong. Met nog dertig seconden op het scorebord wordt het gevecht heviger want de Turk beseft dat wanneer ik nog een strafpunt voor passiviteit zou krijgen dat we gelijk zouden staan en dus kans hebben op golden-score. Dus hij begon heel hard aan te vallen, maar ik reageer met zelf druk te zetten. En op dit moment verlies ik even uit men gedachten de gevaarlijke worp van mijn tegenstrever en ja... plotseling boem, yuko tegen. Deze match verlies ik dus met een strafpunt verschil. Voor de derde plaats moest ik tegen de Nederlander Schoeman. Een stevige knaap die heel onvoorspelbare dingen kan doen, dus heel gevaarlijk. Maar na een dikke minuut kan ik hem in houdgreep nemen en hem 25seconden vasthouden, met als gevolg ippon en ja zo wint ons Dirkske brons op het super-a-tornooi in Moscow.

Ook nog een proficiat voor Ilse Heylen want zij kon goud halen hier in Moscow.

Sportieve groentjes

Dirk

11April 2007

9ste op EK Belgrado

Hallo allemaal, hier mijn terugblik op het EK.
Zaterdag morgen kwam ik mijn loting te weten. Ik moest beginnen tegen Mammadli van Azerbejian. De Europees kampioen van vorig jaar. Dus als besluit kon ik direct nemen: Een gemakkelijke start is iets anders. Maar ik had er veel goesting in en voelde me super. Dus ik dacht bij mezelf, hij zal geweten hebben dat ik ne Van Tichelt ben. En zo gezegd, zo gedaan. Ik hield hem uit de wedstrijd en scoorde zelf koka met houdgreep en een yuko met seonage. Na die wedstrijd kreeg ik zo iets van: "De moeilijkste klant heb ik al gehad, dus de rest moet ook lukken." Maar de volgende wedstrijd moest ik tegen de portugees Pina. Een sluwe vechter die het niet kijkt op nen trap meer of minder op mijn been. Maar ik lette daar niet op want ik voelde me sterk en wilde hem onder de mat steken. Ik was heel gretig, wat later ook mijn fout is gebleken want ik heb een paar foutjes gemaakt doordat ik niet genoeg nadacht. Hierdoor liep ik op een beweging van hem, met als gevolg wazari achter en voor de rest van de match heeft men tegenstander het gevecht ontlopen.
Na het gevecht voelde ik een zeer hevige pijn in mijn linker onderbeen. De sportdokter die erbij was (Peter Smolders) heeft vrijwel direct daarna met een prikje (van 4cc, dus een serieuze spuit), men kuit verdoofd. Ook al was de spuit groot de pijn bleef hevig. Hieruit blijkt toch nog maar eens dat de portugezen een aardig potje kunnen voetballen.
In de herkansingen moest ik tegen een Albaniër. Vanaf de eerste seconde zag ik al dat hij in zijn leven meer geworsteld had dan judo gedaan. Dus moest ik toch wel uitkijken, want al die worstel technieken ken ik niet. Deze wedstrijd won ik uiteindelijk met een shido.
De volgende wedstrijd vocht ik tegen Papaux, een zwitser. Normaal gezien een doenbare kaart want vorig jaar won ik er heel overtuigend van in Praag. En op de laaste stage won ik er ook altijd heel overtuigend van. Maar vandaag was dat anders gebleken. Ondanks mijn pijnlijk been begon ik toch goed aan de wedstrijd. Maar na 3minuten krijg ik een wazari tegen. Toen was de veer helemaal gebroken en even later krijg ik nog een ippon rond men oren. Met als resultaat 9ste plaats op EK te Belgrado. Als ik kijk naar men prestatie vorig jaar op het EK dan is dit al een hele vooruitgang maar omdat ik me zo goed voelde die dag ben ik toch teleur gesteld.
Gisteren ben ik naar het ziekenhuis gegaan om een echo te laten nemen van mijn been. Want de dokter dacht aan een zware kneuzing of misschien wel een spierscheur. Al een geluk is het een zware kneuzing gebleken. Met wel nadruk op zwaar want als de dokter dat verdooft met een dikke vette spuit en ik bleef het maar voelen... Conclusie: Portugees heeft een mooie traptechniek.
Conclusie voor mij: Volgende keer steek ik niet alleen den eerste, maar allemaal men tegenstanders onder de mat!

Sportieve groentjes

Dirk

8 Maart 2007

Terug op de judomatten

Ik weet het, ja ik weet het. Ik heb lang niets van mij laten horen en daarvoor zeg ik aan u allen een welgemeende SORRY. Hiervoor heb ik natuurlijk nen uitleg. Ik zat met mijn lui gat in de zetel. Was het maar waar!!! Ik zal u eens vertellen hoe ik mijn dagen de afgelopen 5 weken heb gevuld. Iedere dag kiné behandeling, revalidatie-oefeningen. Ook afwisselend nog de ene dag fitness-training en de andere dag de conditie op peil proberen te houden en gewicht onder controle te krijgen door te fietsen. Soms waren er ook dagen dat ik alles combineerde. Dan reed ik met de fiets een kleine 40km naar mijn kinesist. Daar kreeg ik de behandeling, fitnesste ik daar en reed nog eens 40km terug naar huis. Als ik dan 's avonds thuis kwam was ik vrij tot zeer vermoeid. Tja ne mens begint zotte dingen te doen als hij niet meer zijn eigen ding kan doen e. Ik heb dus ondertussen niet stil gezeten maar veel getraind. Dit weekend vertrek ik naar Tjechië voor een internationale trainingsstage. Daar ga ik terug men judo kunnen trainen. Want in de fitness en op de fiets heb ik goed getraind maar het vechten op de judomatten is toch nog iets anders. Maar ik geloof wel dat ik na de vele randori's (gevechten) die ik daar zal doen, terug het specifieke judogevoel en judoconditie zal hebben. Na deze stage ga ik rechtreeks door naar Polen waar ik dan nog verder aan mijn conditie zal werken. En daarna zal ik klaar zijn voor het EK.

Sportieve groentjes

Dirk

7 februari 2007

Terug gekwetst

Afgelopen zaterdag had ik men eerste wedstrijd na mijn knieblessure. Aanvankelijk ging alles goed. Bij de eerste 2 matchen vermeed ik dat ik op men knieën viel. Maar in de 3de wedstrijd kwam ik een score achter en moest ik proberen te scoren. Dit lukte maar niet en aangezien ik geen enkele worp wilde doen waarmee ik op mijn knieën sprong was ik ook beperkt in men worpen. Maar op een bepaald moment kreeg ik een kans en sprong instinctief onder mijn partner. Met als het gevreesde gevolg dat ik men knie terug pijn deed. Hierdoor moest ik de wedstrijd opgeven. En ook het verdere tornooi in Visé.
Het feit dat ik men knie terug gekwetst heb heeft ook een gevolg voor men deelname aan de komende tornooien. Want ik kan het risico niet nemen dat ik me weer kwets en zo de deelnames aan de tornooien later op dit jaar in gevaar te brengen. Want vanaf het EK kan men punten verzamelen voor deel te mogen nemen aan de Olympische Spelen. Dus hierdoor zal de eerste volgende wedstrijd pas binnen 4 weken. En dit enkel als ik er zeker van ben dat men knie volledig genezen is.

Sportieve groentjes

Dirk

31 januari 2007

Goed nieuws en nog beter nieuws

Het goede nieuws is dat ik maandag een contract als "topsportstudent ,beloftevolle jongeren" heb getekend bij Bloso. Dit contract zorgt voor maandelijks een kleine financiële steun. Hiermee ben ik meer dan tevreden. Enerzijds voor de erkening van Bloso dat ik goed bezig ben en dat ze in mij geloven en anderzijds dat ik eindelijk ook eens iets verdien met judo. Want leeftijdsgenoten lachen dikwijls met de situatie dat zij al een betaalde job hebben en nog maandelijks een bedrag krijgen van hun voetbalclub terwijl ik 10 maal zo hard train maar dan nog niets verdien met judo. Maar ja, ik doe geen judo om te verdienen maar om den beste te zijn!!! En trouwens geld maakt niet gelukkig, de prestaties die ik behaal daarentegen wel. Het enige probleem is dat ik met die prestaties de confituur voor op mijn boterham niet kan betalen. Dus geld is wel een noodzaak.

En dan nog het betere nieuws. Ik heb van de dokter en van mijn persoonlijke trainer Danny Belmans groen licht gekregen voor deelname aan het B-tornooi in Visé dit weekend. Veel moet ik er nog niet van verwachten maar het is al eens een test voor volgend weekend want dan zal ik deelnemen aan het Super-A-tornooi in Parijs.

Sportieve groentjes

Dirk

28 januari 2007

Gekwetst

Om na de feestdagen terug in het trainingsritme te komen, was ik samen met Catherine Jacques en Katrien Ongena en onze persoonlijke coach Danny Belmans naar Zakopan gegaan. Deze stage was gepland om al goed in ritme aan de stage in Mittersill te kunnen beginnen. Maar de voorbereiding werd in de war gestuurd omdat ik op een morgen met een opgezwolle kaak wakker werd, één of andere ziekte. Met als gevolg antibiotica moeten nemen en op dokters advies 3dagen niet zwaar trainen. Maar 2 dagen later gingen we naar de volgende stage in Mittersill en ik voelde me al iets beter dus wilde ik al direct vollen bak in vliegen. Maar op aanraden van persoonlijke coach heb ik toch niet alles meegevochten. Later bleek dit nog wat te veel te zijn want de 2de training was echt slecht. Bij iedere beweging van de tegenstander was ik een stap te laat en kreeg ik dus zoals ze bij ons zeggen: "Een goei pak slaag". De rest van de trainingen heb ik dus maar bewust rustig aan gedaan. De laatste trainingsdag wilde ik er natuurlijk alles uithalen en ik begon er heel gedreven aan. Maar weer lukte het niet goed en ik wilde een beetje te hard de zaken forceren. En zo heb ik men knie geblesseerd. Aanvankelijk dacht men dat mijn mediale band en meniscus geraakt zou zijn maar ondertussen is alles al veel beter. Maandag weet ik meer want dan heb ik een afspraak bij de dokter. Hopelijk geeft die groen licht voor deelname aan het B-tronooi in Visé. Ik kan nog geen judo doen maar ik blijf wel fitnessen dus behalve men knie ben ik fysiek klaar voor Visé. En met een tape zal men knie ook wel in orde zijn denk ik.
Aangezien ik momenteel niet vollen bak kan trainen kan ik ondertussen wel studeren want ik heb momenteel examens. Hopelijk kan ik op dit vlak ook een paar matchen winnen of nog beter alle machten winnen.

Sportieve groentjes en hopelijk tot in Visé

Dirk

3 januari 2007

Gelukkig Nieuwjaar

Ik wens al de bezoekers van mijn website het beste voor 2007!!! En ik wens al de niet-bezoekers ook het beste voor 2007 + ik wens hen ook dat ze mijn website zullen bezoeken!!! Dus kort samengevat: aan iedereen GELUKKIG NIEUWJAAR

Mijn goede voornemens voor dit nieuwe jaar:
Nog beter presteren dan in 2006, en dit op alle vlakken!!! Dus laat al die medailles, diploma's, cheques, sponsors en vrouwen maar komen. Maar ook in 2007 zal er niks gekregen zijn, ik zal er vooral hard voor moeten trainen.

Sportieve groentjes

Dirk

PS: Voor diegene die de uitzending niet op atv of rtv hebben gezien en mij toch willen zien hoe ik schitterde op de beeldbuis, klik Hier.

23 december 2006

Beloftevolle jongere provincie Antwerpen

In het begin van deze week kreeg ik een bericht dat ik naar de tv-show van Atv van sportverdienste van het jaar van de provincie Antwerpen mocht komen. Ik was genomineerd als beloftevolle sporter en zat bij de laatste 3. Eerst moest ik de week nog doorkomen op de nationale stage in Japan. En geloof mij die Japen hebben hun best gedaan om het mij moeilijk te maken. In het begin ging alles goed, tot ik men schouder kwetste. Ik kon men arm niet meer optimaal gebruiken en wanneer je niet meer 100% bent komt dit hard aan op een nationale stage in Japan. Ale hard... Er ligt een goede zwevende vloer in de dojo in de Kodokan in Tokyo. Dus het vallen was relatief "zacht".

Na een weekje afzien keerde we terug naar het thuisfront. Om 8u Japanse tijd (middernacht Belgische tijd) vertrokken we in Tokyo. Eerst met metro naar luchthaven, dan het vliegtuig van Tokyo naar Helsinki. Dan van Helsinki naar Brussel. Er zou iemand van Atv mij oppikken aan de luchthaven en direct naar de tv-uitzending in de stadsschouwburg brengen. Dit om zo weinig mogelijk tijd te verliezen. Maar natuurlijk had onze vlucht vertraging en hierdoor gingen we een half uur later aankomen in Brussel. We waren al aan de landing bezig maar plotseling bleek dat we nog niet mochten landen. Dus steeg het vliegtuig terug op en hebben we nog een kwartiertje rond Brussel gevlogen. Uiteindelijk geland begon ik te lopen om de schade toch maar enigszins te beperken. Maar natuurlijk een ongelukje komt nooit alleen: bagage was niet mee meegekomen met de vlucht. Eerst heb ik nog een kwartier gewacht aan het loket voor de verloren bagages maar uiteindelijk besloot ik maar men paspoort af te geven aan de coach en hij zou er wel voor zorgen dat ik men bagage zou terugkrijgen. Buiten gekomen stond iemand van ATV en mijn broer Jan me op te wachten. De ene ging er voor zorgen dat ik zo snel mogelijk in Antwerpen was. De andere ging ervoor zorgen dat men bagage veilig thuis zou geraken. Maar aangezien er geen bagage in Brussel te vinden was, had mijn broer nutteloos 2u (met al die vertragingen) gewacht in Brussel. Toen ik in Brussel vertrok met de man van Atv was de tv-show juist begonnen. Dus het begin zou ik niet meer meemaken. Hopelijk zou ik nog op tijd zijn voor de uitreiking van beloftevolle jongere, want dan moest ik op het podium. Net aangekomen in de stadsschouwburg moest ik wel vrij direct op het podium. Nog niet goed beseffend wat er allemaal aan het gebeuren was, moest ik het podium op en net zoals de andere genomineerde men prestaties opnoemen. Ik had ze nog maar net opgesomd (een 3tal uur heeft dat geduurd, vooraleer ik alles had gezegd) of ze spraken mijn naam weer uit en kreeg ik een grote cheque van 1250euro in mijn poten geduwd. Totaal buiten mijn verwachtingen werd ik dus verkozen als beloftevolle jongere van de provincie Antwerpen. Op de vraag dat ik kreeg wat ik met dat geld ging doen, heb ik geantwoord:" Ik weet niet wat ik ermee ga doen, ik heb nog nooit zoveel geld verdiend in de judo"

Dus al bij al heel goeie stage in Japan gehad en achteraf bekeken toch nog een heel aangename thuiskomst gehad.

Dirk

15 december 2006

Japan (deel 2)

Hallo, deel 1 van de stage is afgerond. Gisterenavond de laatste training gedaan hier in Tsukuba. Vandaag vertrekken we na ons ontbijtje naar de Kodokan in Tokyo. Dus daar gaat deel 2 door gaan. Vandaag ben ik al heel vroeg op omdat ik we hier in dit hotel internet hebben en jullie nog snel wou informeren over de toestand hier in het verre oosten. Hier in Tsukuba was alles goed verlopen. Heel hard getraind, diegene die ik de komende maanden zal tegen komen op de mat zullen het gevoeld hebben. Ale ja, dat hoop ik toch. Anders is al dat zware afzien nutteloos geweest zijn. Maar eigenlijk doen we dat wel graag, al dat afzien.
Toen ik een plaatsje vrij had (toen ik niet aan het trainen, eten of slapen was, want daar bestaan onze dagen voornamelijk uit) heb ik nog het één en het ander aan men website veranderd. Zo heb ik ervoor gezorgd dat ik ook op de berichten in men gastenboek kan beantwoorden. Dat vind ik zelf ook leuker. En ik heb ook een forum gemaakt. Hierop kan je zetten wat je maar wil.

Bon, ik ga nu eens men ontbijtje verorberen. Om dan te vertrekken naar onze volgende bestemming.

Sportieve groentjes

Dirk

13 december 2006

Japan

Hallo, hier zit de avondtraining er weer op. We hebben hier al vrij tot zeer hard getraind. Al zeg ik het zelf. 7 dagen op 7, iedere morgen om 7uur, 40minuten lopen. Dan om 10u fitness. Er voor zorgen dat wij nog sterker, breeder, sneller en knapper worden. Knapper is moeilijk bij mij(dat ik al zo knap ben of dat er toch niets meer aan te doen is moet je zelf maar uitmaken). En s'avonds nog eens een avond training. Op zondag niet want dan is het Gods rustdag, en dat moeten ook wij respecteren
Morgen nog een laatste dag hier in Tsukuba en dan vertrekken we vrijdag morgen naar de kodokan in Tokyo. Daar zal een nationale stage zijn. Dus veel Jappen verzekerd. We zullen die Jappen eens naar huis sturen. Da zal wel moeilijk worden want we zitten in Japan maar ik ga toch men best doen. Hopelijk blijf ik gespaard van verdere kwetsuren, want momenteel zit men rug en nek vast. En doet men oor zeer. Sporten is gezond!!!!
Ik ga het voorlopig hier bij laten want ik begin moe te worden en ga eens gaan slapen. Want een ook de rust is een training. Hebben ze mij eens ooit wijs gemaakt. En dat wil ik nu wel best geloven want ik ben stik kapot!!! Maar dat hoort zo, want ik kom niet naar Japan om uit te rusten. Nee, om sterker, breeder, sneller en knapper te worden.

Sportieve groentjes

Dirk

6 december 2006

Stage Japan

Morgen verterkt ik samen met de rest van de nationale ploeg naar Japan. Dit voor 2 weken. De eerste week zullen de jongens en een deel van de meisjes in Tsukuba University zitten. De 2de week gaan de jongens naar de Kodokan in Tokyo en de meisjes naar Fukuoka. In de Kodokan zal er een nationale stage zijn, dus er zal zwaar geknokt moeten worden. Maar dat doen we graag e!!!

Sportieve groentjes

Dirk

28 november 2006

Zilver op Europees Kampioenschap -23

Afgelopen zaterdag (25 november) was in Moskow het EK voor -23jarigen. Als voorbereiding had ik samen met Katrien Ongena een stage in Polen samen met de Poolse selectie. Dit terwijl de rest van de A-kern op stage met het BOIC in Sivilia waren. Omdat Wislaw Blach samen met de rest van de A-kern op stage was, moest er iemand anders mee als coach. Aangezien Danny Belmans zowel mijn als Katriens persoonlijke trainer is, was dit ook aangewezen dat hij meeging. Dit was ideaal voor mij, want Danny weet juist op welke dingen ik nog moet trainen. Hij weet ook hoe ver en diep ik kan gaan tijdens de zware trainingen. En wanneer het bij mij genoeg is, dan is het genoeg en heb ik totale rust nodig. Dit was ook het geval na een zware circuittraining. De dag erna had ik bijna heel de dag in bed gelegen. Dus je kan al bedenken hoe zwaar die training wel was.
Heel de voorbereiding naar EK was goed verlopen dus ik kwam vol goeie moed en zelfvertrouwen in Moskow aan. Men eerste wedstrijd vocht ik tegen Alimli Rustam, een kerel uit Azerbeidzjan. Bij mannen uit de Oostblok moet je altijd de eerste minuut goed opletten, want dan komen ze heel fel. En ze gebruiken meestal ook van die worsteltechnieken. Dus ik wist waarvoor ik moest opletten. De wedstrijd was nog maar een halve minuut bezig of ik kon hem al in houdgreep nemen en de tijd volmaken tot ippon.
Men tweede wedstrijd was tegen Robert Gess van Duitsland. Een sterke jonge met een gevaarlijke seonage. Zoals verwacht, deed hij deze beweging ook tijdens de wedstrijd. Ik kon deze seonage redelijk gemakkelijk ontwijken en direct een wurging aanzetten. Deze bleek goed te zitten want de duitser probeerde recht te staan om mate(stoppen) te bekomen maar de wurging zat zo goed dat hij door zijn benen zakte en nog net op tijd kon afkloppen. Met als gevolg ippon.
De derde wedstrijd was tegen Bourylov Alexandre, een rus. Dit zou een zware wedstrijd worden. Enerzijds omdat we in Rusland zaten en anderzijds omdat hij even breed dan dat hij groot was. De verwijzing naar 'Russian Steel' is bij hem dus wel gepast. Dit voelde ik tijdens de wedstrijd ook! Heel de wedstrijd moest ik hard werken om hem onder controle te krijgen en dan nog zelf aan te vallen ook, maar hij deed dat ook. Ondanks beide vechtlust bleef het gelijke stand na 5 minuten. In de golden score voelde ik dat hem gooien met een techniek moeilijk was dus moest ik hem fysiek proberen te breken. Dit lukte me ook en kon hem tot 3 maal toe dwingen om door zijn knieen te gaan. Uiteindelijk kreeg hij dan een strafpunt voor valse aanvallen. Na deze wedstrijden waren mijn armen zo hard als beton van de verzuring. Blijkbaar is Belgische beton dan toch sterker dan Russisch staal. Gelukkig had ik even de tijd vooraleer de halve finale moest gevochten worden. Hierdoor had Wislaw de tijd om de verzuring een beetje uit men armen te masseren.
De halve finale moest ik tegen de Brit Tom Reed. Op stage had ik al eens tegen hem gevochten en kon hem toen meerdere malen gooien tijdens een randori, dus dit moest ook een haalbare kaart zijn. Tijdens de wedstrijd landde hij na een beweging van mij op zijn buik maar ik probeerde er nog een score uit te halen door hem terug van de grond te tillen en om te draaien. Er zat blijkbaar een onderbreking in mijn beweging en hierdoor kreeg ik geen punt. Maar tijdens mijn beweging kon ik zijn arm ook nog controleren en direct aan mijn eerste beweging een armklem aanzetten. Met als gevolg ippon. Dus ik stond in de finale.
In de finale vocht ik tegen een fransman, Etienne Johann. Ook tegen hem had ik al eens gevochten op een stage en hierdoor moest dit ook wel doenbaar zijn. Tijdens de wedstrijd kwam ik er maar moeilijk in dit waarschijnlijk door de superzware wedstrijd van tegen die rus. Maar toch kwam ik met een koka op voorsprong. Spijtig genoeg kon ik deze voorsprong niet lang vasthouden want direct daarna kwam ik ten val bij een onverwachte onzuivere beweging van de Fransman. Onzuiver of niet, ik kwam yuko achter en moest dus alles op alles zetten om terug op voorsprong te komen. De fransman vocht tactisch heel goed en liet mij maar werken en gaf zelf geen kansen weg. Aangezien ik nog vermoeid was van het eerder afgelegde parcour (toch wel zwaar want achteraf gebleken werd zowel de Rus al de Brit derde) werd het een echte uitputtingsslag, dit zowel voor mij als voor hem. Maar toch iets meer voor mij dan voor hem want dankzij mijn achterstand moest ik maar blijven komen. Uiteindelijk was de tijd verstreken en waren zowel hij en ik ook moe gestreden. Ik was zelfs blij dat ik nog op men benen kon staan om af te groeten. Nadat ik van de mat kwam ben ik direct op mijn rug gaan liggen en heb daar wel een half uur gelegen voor dood. Spijtig is het maar zilver geworden. Maar ze kunnen niet zeggen dat ik er niet voor gevochten heb, en alles heb gegeven om toch maar dat goud te kunnen behalen.

Ook nog dank aan de supporters die ook weer deze keer zijn afgereisd om mij met de nodige vocale steun de wedstrijden hebben ondersteund.

Nadat ik van de 6 keer dat ik naar een EK ben geweest en in die 6 keer nog maar 1 keer een ronde had kunnen winnen, heb ik de 7ste keer eindelijk eens gebroken met de traditie van mijn slechte prestaties op een EK. Ik ben er zeker niet rouwig om dat ik deze traditie heb, moeten breken. Ik heb het zelfs gevierd!!!

Sportieve groentjes

Dirk

8 november 2006

Belgisch Kampioenschap

Zaterdag 5 november was het Belgisch Kampioenschap te Hasselt. Om 10u begonnen de wedstrijden. De eerste tegenstander die ik opzij moest zetten was Cnudde Steven, een junior uit Wallonië. Ik kon men match rustig controleren en kon hem in houdgreep nemen en houden tot ippon. De tweede wedstrijd was tegen een andere waal, Bottiaeu Joachim. Ook tegen hem controleerde ik de match volledig en scoorde ik vlug ippon. Door de bijzonder goede prestatie van Joost van der Made tegen Damiano Martinuzzi stond ik tegen Joost in de finale. Dit was dezelfde als op het vlaams kampioenschap. Toen had ik gewonnen, dus ik wist dat het nu ook wel een haalbare kaart zou zijn. Maar voor Joost moet je altijd oppassen want hij is zeer lenig en voelt goed judo aan. Ik was dus gewaarschuwd. Maar Joost maakte al redelijk vroeg in de wedstrijd een foutje. En dit leide tot ippon. Dus ik werd sneller en met minder moeite dan verwacht Belgisch Kampioen.
Zoals verwacht was alles ook goed georganiseerd in Hasselt. Dus nen dikke proficiat voor de organisatie, enkel duurde de pauze die ze hadden ingelast wel te lang, vond ik. Dan kunnen volgens mijn mening beter het kampioenschap sneller afronden. Dit is denk ik toffer voor de suppoerters en ZEKER voor de atleten. Want wanneer men zo lang wachten, zijn de spieren helemaal afgekoeld en komt de verveling toch wel de kop opsteken. Dus later beginnen of eerder stoppen. Maar voor de rest was alles uitstekend.

Sportieve groentjes

Dirk

22 oktober 2006

Vlaams Kampioenschap

Gisteren was het vlaams kampioenschap in het Bloso-centrum te Herentals. Het is altijd tof om het Vlaams kampioenschap te vechten omdat je ieder jaar wel dezelfde judoka's terug ziet komen. En het is altijd een plezierig weerzien. Ook vind ik het plezant dat ook die judoka's en al de kijklustige judo-fans de kans krijgen om mij te zien vechten. Dit is niet zo evident want meestal vecht ik in het buitenland.

De kampen zelf verliepen vrij vlot. In de kwart-finale kreeg ik wel een yuko tegen. Dit was tegen Andy Hermans. Een judoka met een lichaam als een elastiek. Daardoor kan hij soms onvoorspelbare bewegingen doen. En hier had hij mij dus mee kunnen gooien. Maar vlug daarna scoorde ik ook een yuko en ging direct ne-waza verder werken. Hierbij kreeg ik hem in een armklem (juji-gatame) en moest hij afkloppen.
In de halve-finale moest ik tegen Ongena Bart vechten. Een belofte volle jongere waar we nog wel van zullen horen. Maar momenteel is hij voor bij de senioren nog niet sterk genoeg en hierdoor kon ik hem met mijn kracht rustig controleren en uiteindelijk ippon scoren.
De finale moest ik vechten tegen een oude bekende: Joost Van der Made. Ik ken hem al van bij de jeugd en samen zijn we ook naar de Topsportschool in Merksem geweest. Ook vorig jaar vocht ik in de finale tegen Joost. Dus we kennen elkaar heel goed. Joost begon met een aanvallende stijl. Dit moest ik proberen te controleren, wat me ook goed lukte. Meerdere malen kon ik hem bijna gooien, maar omdat Joost ook vrij soepel is kon hij altijd wat weg draaien en viel hij meerdere malen op zijn schouder. Geen score, maar wel een pijnlijke schouder achteraf (sorry hiervoor Joost, maar ja waarom valt ge niet gewoon op uwe rug?). Ik scoorde wel wazari met linkse seonage op de knieën en uiteindelijk kon ik hem ook nog in ippon gooien. Achteraf moest ik ging ik vlug naar het rode kruis want tijdens men gevecht had ik een klop tegen men lip gehad en was deze gebarste.

Vandaag zijn er toch wel enige factoren waardoor men zou kunnen zeggen dat ik gisteren gevochten heb. Een opgezwollen lip en nog een schaafwonde onder men ook van in de halve finale.
Dus bedankt é Joost en Bart.

Sportieve groentjes

Dirk

17 oktober 2006

Opbouw naar EK -23

Na het tornooi en stage in Canada was ik direct doorgevlogen naar Letland voor een speciaal tornooi: Golden Score. Wie eerst scoorde won en er waren geen herkansingen. Dit tornooi was voor mij niet zo succesvol als Canada, waar ik 1ste werd. In Letland kon ik 1 wedstrijd winnen en dan verloor ik tegen David Kevkishvili (Geo). Tegen hem had ik dit jaar in Praag in de halve-finale ook al verloren, dus slecht is hij niet. Het lag niet alleen aan de klasse van mijn tegenstander maar ook aan de jetlag van jewelste die ik had.

Na men kort avontuurtje in Letland kon ik maandagavond nog eens naar huis. Maar wel eerst even langs de dokter gepasseerd want tijdens men laatste gevecht had ik een snede in mijn mond opgelopen. Deze was beginnen ontsteken (die georgiër zijn handjes niet goed gewassen zeker) waardoor mijn kaak was opgezwollen. Nu zijn we niet kleinzerig maar de dag erachter moest ik wel mijn 4 wijsheidstanden laten trekken. Hiervoor was ik toch een heel klein beetje bezorgd. Terecht was achteraf gebleken want mijn lichaam bengelde onder mijn hoofd zoals een mandje aan een luchtballon. De luchtballon beslist waarheen. En ik dus enkele dagen in bed. Het positieve aan deze situatie was dat ik weinig kon eten en dus ook geen last had van gewicht dat erbij komt wanneer je niet kunt trainen.

Nu ben ik al terug vollen bak aan het trainen want het europees kampioenschap voor -23jarigen komt al dichterbij. Eerst is er nog wel het regionaal en Belgisch kampioenschap maar de prioriteit ligt toch bij het EK. Dus regionaal en belgische moet ik beschouwen als een extra training als aanloop naar het EK. Dus er zal lang en hard getraind moeten worden. Waar ik dus nu mee bezig ben.

Sportieve groentjes

Dirk